imageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

FULL CIRCLE = FULL CIRCLE

Alweer een nieuwe blog!
Jim & Olav zijn nog maar net van boord, en hebben een mooie blog geschreven. Als je deze nog niet hebt gelezen, het is voorgaande blog! De moeite van het lezen zeker waard

Wereld rondMaar wij hebben spectaculair nieuws!
Wij zijn de wereld rond gevaren!!
Net voor aankomst in Grenada hebben we onze oude tracklijn gekruist!
De Full Circle = Full Circle en daar zijn we best een beetje trots op!

5 jaar geleden vertrokken we uit de Carieb. Op naar een nóg groter avontuur. Door de sluizen bij Panama op naar de Pacific! En nu zijn we weer 'terug'!
Op ons log staat dat we 49.048 nautische mijlen hebben gevaren! Bijna 50.000!

In Zuid Afrika vonden we de met veel prijzen bekroonde Full Circle wijn! Full Circle wijnHoe bijzonder om zo'n fles voor deze gelegenheid open te maken? Op een opblaas wereldbol hebben we met stift onze route getekend. Wauw, dan zie je echt hoeveel zeeën wij hebben bevaren!

We hebben nog een jaartje voordat we weer koers gaan zetten richting Nederland. Een jaartje genieten van de Carieb met de prachtige eilanden en het heerlijke weer, de oversteek naar de Azoren en van de Azoren naar Europa terug! Nog wat scharrelen bij Engeland en dan terug naar Nederland! Dus mocht je nog een keer mee willen. Nu kan het nog! Onze nieuwe planning staat op de website!

Wij zijn trots op ons zelf en onze prachtige boot die ons veilig over alle wereldzeeën heeft gevaren.

FULL CIRCLE = FULL CIRCLE

Lees Meer
234 Hits

Suriname - Tobago 25 mei - 2 juni 2018

Olav genietTerug op de Full Circle. Ik was er eerder maar deze keer is wel heel special want ik beleef dit avontuur samen met zoon Olav. Een vader-zoon-belevenis waar we ons beiden enorm op verheugen. Paul en Monique en de boot kennende weet ik wel wat me te wachten staat maar ik ben benieuwd hoe Olav dit gaat ervaren. We Like father like sonkomen beiden aan op J.A. International Airport, d.w.z. ik op vrijdag omstreeks 21.00 uur maar zoonlief uit Florida 5 uur later, met dank aan Caribbean Airlines voor de vertraging. Heel enerverend is die luchthaven niet als je er al die tijd in je eentje zit op een nog juist voor sluitingstijd aangeschaft blikje Parbo. Vanaf de Full Circle heeft men voor ons een taxi geregeld en het is werkelijk een feestje om dan door chauffeur Jimmy naar Domburg gereden te worden want zelfs in het donker krijg je met zo’n vriendelijk menneke al een heel positieve indruk van Suriname. Opgewacht door gastheer en gastvrouw en overgevaren naar de boot begint onze vakantie pas echt.Het voelt voor mij zo goed om terug te zijn en mijn vaste plek in de kooi links voor in de piek in te nemen.

Inmiddels is ook gast Paul gearriveerd en in het weekeinde proeven we een beetje van de sfeer in het land. Vriendelijke mensen, lekker eten, het leven hier doet heel relaxed aan. Volgens ons is het chillen hier uitgevonden. We maken kennis met andere zeilers, sporten met een zweeedse cattlebell-specialist annex zeiler Chris en bezoeken het verderop aan de rivier gelegen Laarwijk waar we voor een regenbui schuilend in een soort overdekte ontmoetings plek door een paar locals onder het genot van een paar biertjes een karakterschets van “de Surinamer” te horen krijgen. Vrolijke kout met een filosofische inslag maar Gezellig clubjeondanks gedegen navraag soms volstreks onnavolgbaar.

Het serieuze werk begint maandag wanneer we met het tij mee uitvaren en al snel de wind vol in de zeilen hebben. Omdat we ook de stroom mee hebben maken we goedeDe buschauffeuze met paars haar vorderingen, en al na drie nachten waarin ook de gasten hun wachten meegelopen hebben komen we op donderdag aan bij Tobago. Wachtlopen met gastheer en gastvrouw is trouwens ook al een plezierig onderdeel van de reis omdat er zich vaak heel leuke gesprekken ontspinnen.

We ankeren in Store bay en verkennen het aanpalende plaatsje Milford, kopen kaartjes voor de bus om de volgende dag in Scarborough te gaan inklaren. Alles secuur gepland maar de beloofde bus komt de volgende morgen om 09.30 uur niet en het daarop volgende uur ook niet en dan snappen we dat al die passerende claxonnerende automobilisten eigenlijk pseudo taxichauffeurs zijn die je graag voor een sympathiek bedragje naar je bestemming brengen. Vijf minuten later zitten we met zes man in een vier-persoons Nissan, even duiken als er politie in zicht komt , maar we zijn wel vlot, warm en een beetje gekreukeld, in Scarborough. De formaliteiten leveren niet veel problemen op, kosten wat tijd maar ach, in deze plaats met zijn eilandse couleur locale, alle muziek rondom, de kippen op straat en zoveel vriendelijke mensen verveelt er niets. Zelfs de chauffeuse van Full Circle in Man of War Bayde bus terug met haar paarse haar, de grote spiegelende zonnebril en in tien verschillende kleuren gelakte nagels die met gezag de passagiers in haar volle bus indeelt, geunifomeerde scholiertjes gaan netjes met drieen op de bankjes, is een een foto waard. En ze poseert graag.

Het blijft prachtig zeilweer en de volgende dagen zeilen we naar Bucco Reef, naar de Englishman Bay en naar de Man O’Warbay bij Charlotte Ville. Onderweg vangt Olav een tonijn van zeker 10 pond die door Paul deskundig van zijn filets wordt ontdaan die door Monique op de bekende bekwame wijze worden omgezet in tonijnsteaks en sashimi. We worden elke dag verrast met zeer smakelijke staaltjes van Moniques kookkunst. In Charlotte Ville ontmoeten we kleurrijke figuren als Emmanuel, een Frans Guyaan die hier bouwwerkzaamheden verricht, Trevor, de administrator van de universiteit alhier die afkomstig is van Trinidad en dus veel slimmer is dan die van Tobago. Het levert een leuk inkijkje op het eilandgebeuren op. Minder geslaagd is de ontmoeting met de plaatselijke Immigrationofficer die vindt dat kapitein Paul zich een dag eerder had moeten melden en een formulier had moeten inleveren dat men in Scarborough verzuimd had hem mee te geven. Direct gaan halen en morgen om 09.00 uur inleveren anders krijg je grote problemen ! Ooit een schipper van een zeilboot gezien bij wie stoom bijna uit de oren komt ? Een apart verschijnsel maar niet voor herhaling vatbaar .Enfin Paul en Monique met de bus naar Scarborough om die ontbrekende permit te halen.Gelukkig een fraaie rustgevende rit van anderhalf uur heen en dito terug. De volgende dag , geen immigrationdictatortje want het is een nationale feestdag, dus, geen formulier inleveren maar ook geen Tonijntjevervelende confrontatie. We laten ons plezier niet vergallen en genieten met volle teugen van het weer, de goede wind, het zeilen, het mooie eiland en alles wat weVisje bereiden van Paul en Monique over zeilen leren en de verhalen over wat ze tijdens hun al zeven jaar durende reis rond de wereld hebben meegemaakt. Op de plotter zie je duidelijk alle zeildagen in beeld en na Batteaux Bay en King’s Bay wordt het tijd om terug te zeilen naar Store Bay, onze “zeebenen” te strekken, de kuierlatten te nemen en ons gewone bestaan thuis maar weer op te pakken.

Meer sterke verhalen bewaren we voor thuis, want zonder mogen we niet terug komen!

Het was goed, erg goed, want…..

Ik zie dat Olav van deze reis en het zeilen, en niet te vergeten het vissen, geniet en zich in dit gezelschap volledig thuis voelt en dat maakt deze etappe nog mooier en specialer dan mijn vorige avonturen met de Full Circle. Dank daarvoor aan die oerdegelijke schipper Paul en lieve gastvrouw Monique. En gast Paul, het was goed te merken dat je een veel meer ervaren zeiler bent dan Olav en ik maar ik vond dat we goed teamwerk hebben verricht.

En mocht U, lezer, echt zin hebben in een doe-vakantie, het is er geen schoolvoorbeeld van maar op de Full Circle komt U volledig aan uw trekken.

Jim en Olav.

Lees Meer
150 Hits

Back to the Caribbean!

Weer gastenWe zijn bijna 4 weken in Suriname geweest als we losgooien van de mooring bij Marina Resort Domburg. Een geweldige plek om te vertoeven met ontzettend lieve en hulpvaardige mensen. Aangezien we in het weekend niet uit kunnen klaren vertrekken we op maandag nadat we  met een taxi naar Paramaribo rijden voor een bezoek aan de militaire politie om officieel het land te kunnen verlaten. Nog even wat boodschappen halen bij de Nederlands georiënteerde supermarkt,
Zaterdag in het holst van de nacht zijn Jim (onze topboeker) en zijn zoon Olav aan boord gekomen. Laat in de middag komt er nog een gast aan, Paul.  's Zondags nemen we de KorjaalDomburg bij Domburg naar de andere kant van de rivier. Je waant je direct in een andere wereld. Je staat direct midden tussen de plantages. Suriname is een vruchtbaar land. We wandelen tussen fruitbomen, prachtige bloemen door. Hier en daar een huis. De een wat vervallen de ander goed onderhouden. Bijna terug bij de opstapplaats van de Korjaal schuilen we onder een afdak tegen de regen. Het blijkt een ontmoetingsplek te zijn. De heren zitten aan een Parbo en vertellen ons verhalen. Weer een bijzondere ontmoeting in Suriname. De mensen zijn zo open hier en delen graag verhalen met je!

Het is rond 12 uur kentering. We maken de boot in orde en gooien precies op het juiste moment los. Je wil de stroom niet tegen hebben als je de rivier af vaart. Zeiljacht Syrinx zeilt met ons op ivm eventuele piraterij. We zoeven werkelijk de rivier af soms tikt het log meer dan 10 knopen aan! We zijn ruim voor het donker 'buiten'. En dan kan het echte zeilen beginnen.

En ook daar staat een enorme stroom! En gelukkig de juiste kant op. We hebben bijna de hele trip 2 knopen stroom mee! Ongekend! Volgend mij is dit de snelste etappe ooit! Plantage
De mannen (gasten) genieten volop. We lopen wacht. Gezellig om gezelschap te hebben bij het licht van alweer een halve maan.

zeilen 2In de loop van de donderdagochtend komen we aan bij Tobago en zijn we weer terug in de Carieb! Het anker laten we weer zakken in mooi blauw water. Een super zeiltocht van 470 mijl in 3 dagen! Niet slecht!

 

Zeilen

Lees Meer
298 Hits

De Jungle van Suriname

Korjaal bij de boven Suriname RivierWe zijn alweer een tijdje bij Domburg als we besluiten een tripje te maken naar de 'binnenlanden' van Suriname. Restaurant River Breeze dat hoort bij de Marina van Domburg is een gezellige 'hangout' voor zeilers. Er worden plannen gesmeed en er haken verschillende zeilers aan. Zo komt het dat we met een gemêleerd gezelschap (4 Nederlanders, 2 Fransen, een Zweed en een Colombiaanse) naar Botopasi  vertrekken, een 'resort' een flink eind de bovenrivier op. Hutje

Astrid van zeiljacht Syrinx, heeft wat uitzoekwerk gedaan en zich opgeofferd als reisleidster. Kent wat mensen en heeft her en der afspraken gemaakt. We worden opgehaald met een busje. We rijden naar Atjoni. Daar houdt de weg letterlijk op en kun je alleen maar verder met een korjaal. Een smalle lange Surinaamse boot. Kenny, loopt sinds een maand stage op het resort en wacht ons al op samen met de bootsman die ons zeer behendig naar het resort vaart. Geen eenvoudige taak, de rivier is snelstromend en heeft nogal wat grote rotsen her en der. Er hangt een flinke buitenboordmotor aan de boot en we 'vliegen' dan ook vooruit. Dwars door de jungle. De 2 uur durende trip is prachtig. Wat een weelderige natuur en wat is alles hier groen! Het water staat erg hoog, door de regentijd.
 
ToyaLenny ontvangt ons met Baka Bana, heerlijke gebakken banaan in een korstje. Terwijl wij smullen vertelt hij wat voor excursies we eventueel kunnen maken. Astrid heeft contact met een kunstenaar kunnen leggen en wij besluiten de volgende dag een dorp aan de andere kant van de rivier te bezoeken en naar het dorp van de kunstenaar te lopen. Kenny vergezelt ons en vertelt ons veel over de mensen die hier leven. Hij legt veel contact met mensen. Het is zo grappig dat wij gewoon kunnen communiceren met de mensen hier. Alle ouderen spreken gewoon Nederlands! Een bezoek aan het bijzondere Samaaka Maron Museum helpt ons nog meer om een beeld te vormen van de mensen die hier leven. We bezoeken een school en mogen zelfs een kijkje in de klassen nemen.

Maar het meest bijzondere van de dag is het bezoek aan de werkplaats van de kunstenaarswerkgroep Totomboti. Toya Saaki, een van de kunstenaars maakt hier oa prachtige meubelen. Een zeer aimabele man dieFC logo in de maak kinderen kansen biedt om met hout te werken. Het is er gezellig druk en ze maken er echt mooie dingen. Je ziet het geluk van hun gezichtjes stralen. Wat een mooie plek! Ook wij mogen een stuk hout pakken en ons uitleven. Paul wil ons logo in hout kerven en Toya helpt 'm erbij.

Jammergenoeg gaan we de volgende ochtend weer richting Domburg. We stoppen met de Jongeren en kunstKorjaal nog in Jaw Jaw, ook hier hebben we weer een bijzondere ontmoeting met de eigenaar van het gasten verblijf Jaw Jaw a Tela. Dit gastenverblijf ligt midden in het dorp. Bijzondere traditionals huisjes. Ook zijn er plannen om een huis te bouwen van petflessen. Het schijnt een prima materiaal te zijn om mee te bouwen en de kinderen van het dorp houden het dorp schoon omdat ze wat geld krijgen als ze flessen verzamelen/opruimen. Het unieke van deze plek is dat je midden tussen de lokale mensen zit. Zij schuiven aan wanneer ze willen. Een ongedwongen manier om veel van elkaars cultuur te leren. Een aanrader mocht je plannen hebben voor een bijzondere vakantie is Suriname!

Lees Meer
211 Hits

Ik ga jou zeggen......

We zijn alweer ruim een week in Suriname. Ruim 20 mijl de Surinamerivier op bij Domburg. Er liggen hier ongeveer 10 moorings. Wat super is met een getijderivier. Domburg Harbour Resort is heel gastvrij en heeft Leatherbackeen zwembad, douche en toiletblok en een wasmachine (kleine wasjes, grote wasjes..). Ze zetten er heerlijke koffie en hebben allerlei lekkers op de kaart. Nasi, bami, kibbeling, kroketten....met een Parbobiertje smaakt het prima.

Heel leuk om weer Nederlandse zeilers te ontmoeten. Met Michel en Astrid van de Syrinx hebben we een toertje gemaakt om de zeeschildpadden eieren te zien Suriname is Coolleggen. We hadden geluk. Er lag een enorme leatherback op het strand toen we met licht aankwamen. Dus we hebben alles prima kunnen observeren! Heel indrukwekkend. Zo'n prehistorisch beest....

Iedere ochtend doen we oefeningen met gewichten onder leiding van Chris van een Zweeds jacht! Daarna een duik in het zwembad en aan de slag (klus). Goed bezig toch?

De daaropvolgende dag zijn we naar het Brokopondo meer gereden. Een enorm stuwmeer op ruim een uur rijden van hier. We hebben dus al een aardige indruk van Suriname.

KrachttrainingVerder moet er natuurlijk ook gewerkt worden! Ik heb mijn naaimachine weer voor de dag gehaald en heb nieuwe kussens voor de kuip gemaakt. Verschillende zeiltjes tegen de zon. Morgen ga ik wat vlaggen maken.
Paul heeft de toiletten geserviced. Aan de watermaker gesleuteld. Aan de motor geklust. Dus we kunnen alweer wat klussen afstrepen.
Volgende week willen we nog een paar dagen het binnenland in.

Lees Meer
309 Hits

We zijn aan de overkant!

We zagen uit naar Fernando de Noronha, een eilandengroepje voor de Braziliaanse kust. Prima vertrekpunt ook weer voor de verdere trip langs de noordkant van Zuid Amerika richting Frans Guyana en Suriname. Parbo bierVan ver zie je het eiland al liggen. Met een zeer kenmerkende rots die hoog boven het water uittorent. Dit is de plek waar Age na 7 weken meevaren op de Full Circle weer richting Nederland gaat. We hebben er het een en ander over gelezen. Het meest absurde is wel de fee die je moet betalen. Het is een National Park waar je zo'n 17 euro per persoon per dag betaalt. Ok, daar kunnen we mee leven, maar voor de boot betalen we 75 euro per dag!! Belachelijk vinden wij. Lig je nu op een geweldige ankerplek, ok. Maar het is er verre van comfortabel. Eten blijven we doen zoals we onderweg eten als we onder helling liggen, uit een bakje. 'Er staat een swell van hier naar Tokio'. We halen het tafeltje in de kuip niet eens tevoorschijn! En de slingerzeiltjes die je behoeden van het vallen Fernando de Noronhauit bed, laten we ook maar hangen. Pffffffttttt, denk je even bij te trekken na een flinke tijd op zee.

De haven meester is wel een superaardige kerel, een van de weinige mensen die een beetje Engels spreekt hier. Voor internet moet je hier ook niet zijn. Iedereen loopt met een mobieltje, maar heeft zelf een abonnement. Als wij een simkaartje willen kopen lukt dit niet! Alleen voor mensen die een Braziliaanse id kunnen tonen. F.......k, f...k....
2 x lukt het ons om te internetten. 1 aardige ober in een restaurantje maakt een hotspot op zijn telefoon. En bij de aardige havenmeester. Het internet werkt niet maar hij laat er iemand voor komen. Na een hoop gedoe lukt het. Maar als we de volgende ochtend nog even weerkaartjes willen downloaden en een paar emails willen versturen lukt het wéér niet!

We zijn blij dat we anker op kunnen. Nog 1500 mijl dan zijn we op onze bestemming aan de overkant.  We hebben snel een goede wind te pakken, maar niet voor lang! En dan gaat ons gevecht met de doldrums beginnen. Pfffft, het is wel een mopper blog aan het worden. Maar het is zo frustrerend. Flinke golven met te weinig wind. De op de kaart aangegeven stroom MEE blijkt TEGEN te staan. En wij weten nu waarom de zeespiegel stijgt. Het regent gewoon heel veel bij de doldrums! Niet normaal wat daar valt! De motor maakt overuren en het enige wat wij willen is zeilen! Enfin, misschien zijn we wel ontzettend verwend. Want vanaf Zuid Afrika tot aan Noronha was het echt geweldig zeilen!

Uiteindelijk komt de wind. Een paar dagen gaat ie prima naar dan trekt de wind enorm aan en zeilen we anderhalve dag met rond de 30 knopen. Wauw, vermoeiend. We besluiten dat we Frans Guyana overslaan. We zullen blij zijn als we er zijn. Hoeven we niet nog een keer anker op en nog eens 150 mijl teDoldrums varen. We hebben weer genoeg klussen te doen en dan hebben we misschien nog wat tijd om iets van Suriname te zien voordat de eerste gasten weer komen!

Onderweg naar SurinameDan komen we eindelijk in de buurt van Suriname!
Het is nog een kwestie van timen om hier de rivier op te varen, zodat we de stroom mee hebben. We willen naar Domburg wat ruim 25 mijl verder op de rivier ligt. Daar hebben ze moorings waar je aan kan liggen. Wat handiger is dan achter je anker met steeds de stroom de andere kant op.

We remmen nog een beetje omdat het nog donker is en het tij nog niet juist is. Dan met zonsopkomst beginnen we met de aanloop van Suriname. We kunnen nog een heel eind de rivier op zeilen. De laatste 10 mijl moeten we op de motor varen. Rond een uur of 3 pakken we de mooring op bij Domburg! Heeeeeerlijk we zijn er. Nu eerst Surinaamse nasi en Parbobier! En dan eindelijk weer een nachtje samen slapen zonder aflossen van de wacht!

We zijn aan 'de overkant'! Nog 500 mijl dan zijn we echt de wereld rondgevaren!

Lees Meer
308 Hits

Crossing the South Atlantic

Tussen 20 februari en 11 april ben ik aangemonsterd geweest op de Full Circle voor het oversteken van het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan, vanaf Kaapstad naar Ilha Fernando de Noronha.

Een bonus

Age SossusvleiZo mag je het gewijzigde reisplan wel noemen. Waar het de bedoeling was om vanaf Kaapstad rechtstreeks naar St Helena te varen stelde Paul en Monique voor om eerst Walvisbaai in Namibië aan te doen. In plaats van Walvisbaai is het door gebrek aan wind dan wel wind uit de verkeerde hoek Lüderitz geworden. Het plaatsje is begin vorige eeuw ontstaan en werd bewoond door Duitse kolonisten die op zoek waren naar diamanten in de woestijn. Ook nu worden er nog steeds diamanten gewonnen in de woestijn en op de zeebodem voor de kust. Duitse invloeden zijn er nog terug te vinden door ondermeer de straatnamen en de Duitse architectuur. De woestijn in de omgeving is verboden gebied, hetgeen kenbaar wordt gemaakt door bordjes met daarop de tekst "Sperrgebiet"

Vanaf Lüderitz hebben we met een gehuurde 4 weel drive pick-up een  drie daagse trip gemaakt naar de zandduinen van Sossusvlei. 'S nachts geslapen in een geleende tent van de autoverhuurder. Het vergt enige gewenning rijden in Namibië, sowieso rijden ze links en daarnaast bestaan de wegen voornamelijk uit gravel. De kunst is om er niet te zacht overheen te rijden zodat de auto in een cadans komt en je de oneffenheden niet zo erg voelt.  Het landschap is zeer afwisselend en evenals de zandduinen van een ongekende schoonheid. Na drie dagen en een kleine 1400 km hebben we het " bakkie" weer ingeleverd bij de verhuurder. Namibië is een prachtig land met zeer vriendelijke inwoners, zeker de moeite waard voor een langer bezoek, ook zonder boot, daar heb je niets aan in een woestijn.

St Helena

Vanaf afstand een hoge kale rots, maar eenmaal aan land blijkt het, behalve kaal langs de kust een prachtig groen binnenland te hebben. Het eilandSt Helena Jamestown met circa 5000 inwoners, bekend als verbanningsoord van Napoleon is nog steeds Brits grondgebied. Wat Napoleon nooit is gelukt, hij stierf op het St Helena na 8 jaar ballingschap, schijnt een Nederlander volgens het plaatselijke museum in 1993 wel gelukt te zijn. Ontsnappen!  De Nederlander was aangehouden voor het smokkelen van drugs met zijn schip. Met behulp van een eilander, die een kleine zeilsloep voor hem had gebouwd was hij er in geslaagd  naar Brazilië te zeilen. De eilanders staan bekend om hun vriendelijkheid en hulpvaardigheid, iedereen zegt elkaar gedag in het voorbijgaan en een lift laat nooit lang op zich wachten, soms kan je natuurlijk qua hulpvaardigheid ook wel een beetje doorslaan.

Behalve dat we over het eiland hebben getoerd en gewandeld, hebben we ook gesnorkeld met whalesharks.  Na een korte instructie, met als belangrijkste mededeling blijf op afstand en raak de beesten niet aan, ga je vanaf de boot het water in. In totaal hebben we 3 whalesharks gezien, een onvergetelijke ervaring. Alleen moeten de Whalesharks ook eens worden geinstrueerd, hou je keurig afstand van de ene, zwemt een tweede op minder dan een meter afstand langs....

Ascension Island

Om het eiland aan te doen dien je vooraf toestemming aan te vragen. Van groot belang is dat, evenals op St Helena, je kan aantonen dat je verzekerd bent voor ziektekosten en repatriëring. Ondanks dat de toestemming nog niet binnen was hebben we vanaf St Helena koers gezet naar Ascension. Daar aangekomen na een tocht van 6 dagen werden we uiterst hartelijk ontvangen door Portcontrol / touristoffice. Na het inklaren van de Full Circle vertelde de dame dat immigrations onderweg was en werden we nogmaals gewezen op de ziektekostenverzekering. Nadat de man van immigrations de stempels in onze paspoorten had gezet maakte hij de opmerking" by the way I suppose your insurances are okay... ."

AscensionOp het eiland wonen circa 450 mensen en is net als St Helena Brits grondgebied. Strategisch hechten zowel de Britten als de Amerikanen er grote waarde aan. Beide naties hebben er een militaire basis. Doordat het vliegveld tot 2019 niet bereikbaar is voor de grotere toestellen van de Royal Airforce en het postschip HMS St Helena na de opening van het vliegveld op St Helena uit de vaart is genomen komt er op dit moment niemand op het eiland, zo is bijvoorbeeld het hotel op het eiland gesloten.  Taxi's en huurauto's rijden er niet. Het leven gaat er net zo snel als de schildpadden die na 35 jaar voor de eerste keer terugkeren om eieren te leggen op het strand

Tom, een onderwijzer, voor 2 jaar gestationeerd op het eiland, heeft ons een lift gegeven tot boven op de Green Mountain. Hij vertelde dat op het eiland oorspronkelijk een boom heeft gestaan en dat circa 150 jaar geleden alle vegetatie op de berg van buitenaf is aangeplant met als belangrijkste doel vocht vast te houden voor de waterhuishouding op het eiland.

Fernando de Noronha

Hooggespannen zijn de verwachtingen van het eiland wanneer het na 10 dagen op zee in zicht komt. Het is een nationaal natuurpark en om er aanFernando land te komen dient er een klein vermogen aan fees worden betaald. Welkom geheten door een groep dolfijnen die voor de boot uitzwemmen wordt het anker gedropt in de baai. Inklaren op zondag gaat niet lukken. Ook het vinden van een geldautomaat vergt de nodige tijd. Na het voldoen van de nodige fees op maandag ligt het eiland gedeeltelijk voor ons open. Gedeeltelijk, omdat voor een aantal stranden apart betaald moet worden. Hoewel we zeker niet het hele eiland hebben gezien en het zeker wel mooi is, kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat vanwege de grote aantrekkingskracht van de binnenlandse toeristen de overheid hiervan behoorlijk (mis-)gebruik maakt.

Naar huis

Na 7 weken + 1 dag, waarin we 4070 NM hebben afgelegd in 31 etmalen, vlieg ik 11 april naar huis. Beste Monique en Paul, hartelijk dank voor jullie gastvrijheid, het vertrouwen en de mogelijkheid voor deze unieke ervaring.

 

Age Meijer

Lees Meer
287 Hits

Ascension, midden op de South Atlantic!

Na 6 dagen perfect zeilen zijn we 'geland' op Ascension. Een nog meer afgelegen en nog kleiner eiland dan St. Helena. Met nog minder inwoners Dinghy dock(plusminus 800). Ook hier is het aan land komen niet eenvoudig! Jammergenoeg geen watertaxi's hier. Dus onze eigen dinghy moeten we te water laten.
Evenals op St.Helena zijn de mensen hier weer supervriendelijk. Inklaren gaat heel eeg snel. Immigration komt naar ons toe terwijl wij bij customs staan! Een supermarkt is ook snel gevonden. Dan op zoek naar koffietent en internet. Dat vinden we op dezelfde plek. Internet is ok hier, koffie iets minder, oploskoffie.... Na ja, als dat het enige mindere is!!
We proberen een plek te vinden om eventueel een toertje te doen. Bij het conservation Center krijgen we foldertjes mee. Daar staan Tom en Christine, Tom is sins 8 maanden leerkracht op dit eiland. Tom biedt ons een lift aan helemaal naar de top van Green Mountain. Wat super! We maken er een rondwandeling. Met prachtige vergezichten en lopen langzaam de berg weer af. Uitzicht vanaf Green MountainGrappig is dat de dorpjes hier One Boat en Two Boats heten. We krijgen vanuit Two Boats weer een lift naar beneden. Echt iedereen is vriendlijk hier.... Niet te geloven!!


O, ja de 6 dagen op zee waren prima! Tussen de 10 en 20 knopen wind! We hebben deze dagen vooral lezend, muziek luisterend, etend, vissend (niks gevangen, wel 3 x beet) doorgebracht.

Morgen gooien we weer los voor de volgende etappe.... weer ruim 1000 zeemijlen.....!!!!

Lees Meer
340 Hits

St Helena, verbannen voor een week

st helena1We kunnen niet zeggen dat we het eiland van verre zien liggen. We komen vroeg in de morgen aan. Als de zon opkomt moeten we dit vulkanische eiland toch zien.... Maar helaas het is slecht weer. Laaghangende bewolking en veel wind!

Maar dan zien we op een gegeven moment door de bewolking de contouren van St Helena! Dit eiland, midden in de Zuid Atlantische Oceaan. Ver van alles weg, echt in de middle of nowhere. Tot voor kort kon je dit eiland alleen bereiken met de postboot vanuit Kaapstad. Een dag of 5 op zee! Maar sinds heel kort wordt er op St Helena gevlogen. 1 x per week! De eilanders zijn er niet eens zo blij mee. Zij zagen de reis per postboot echt als een uitje!

st helena3Sinds verleden jaar hebben ze hier sterke moorings  neergelegd. Prima! Want ankeren is hier niet gemakkelijk en bovendien staat er altijd wel swell. We mogen een mooring oppikken en er is gelukkig een taxi service van de boot naar de kant. Want door die zo juist genoemde swell is het haast onmogelijk om een landing ergens te maken met je dinghy. Ook het afstappen van het taxi bootje vergt een soort van Tarzan manoeuvres.

Maar dan sta je op St. Helena! De mensen zijn alleraardigst hier en zeer hulpvaardig. Groente en fruit is hier moeilijk te krijgen, maar ze doen erg hun best om je te helpen bevoorraden.

st helena4De taxibootcaptain vertelt ons dat ie op zaterdag een toertje doet naar de whalesharks. Er zitten in het juiste seizoen altijd heel erg veel whalesharks rond St. Helena. Het seizoen loopt ten einde, maar hij vaart nog een keer uit op zoek naar deze kolossen die totaal ongevaarlijk zijn. Dus we hebben geluk! En we zien ze en zwemmen met ze! Een werkelijk onvergetelijke ervaring. Wauw..... Bovendien zien we ook nog mantaroggen. Wat een bijzondere dag!

st helena2Een andere uitdaging is de Jacobs Ladder. Een super steile trap naar de top van de berg. Maar liefs 699 treden die net een beetje de groot zijn. Gezien mijn kluts knieën zie ik van deze klim af en nemen Paul en ik een taxi naar boven. Age onze gast/crew loopt wel naar boven en komt aardig uitgepierd boven aan! But he did it! En het uitzicht is mooi. We zien de Full Circle beneden drijven.

Een dag later willen we wel iets meer van het eiland zien. Robbert, een man van rond de 80 jaar, doet toertjes rond het eiland met een auto die ook heel oud is. Zijn bedrijfje heet HISTORY ON WHEELS. We zijn amper weg of de motor slaat af en hij krijgt 'm niet meer aan de praat. Hij belt een monteur die prompt op komt dagen en hij loopt weer. Maar na een paar keer stevig tegen de berg op, vertrouwt hij het toch niet. De auto maakt vreemde geluiden. Hij belt een bekende, Larry, die het toertje van 'm overneemt. Larry, ook rond de 80,  neemt zijn taak serieus en laat ons echt heel veel zien, weet ook heel veel. We zien verschillende plekken waar Napoleon heeft gewoond tussen 1815 en 1821. Hij is hier op St Helena overleden, begraven en twintig jaar later herbegraven in Parijs.

St. Helena is een prachtig groen eiland. Het is nog heel authentiek. Toerisme gaat nu waarschijnlijk pas op gang komen vanwege het vliegveld. Er wonen hier maar 4500 mensen. We hebben het eiland en de vriendelijke bevolking in ons hart gesloten. En wie weet nu er een vliegveld is, komen we er nog eens........

De bewoners van St Helena worden ook wel 'Saints' genoemd, wij begrijpen nu waarom!

Lees Meer
249 Hits

Sail on....

Vis in loosgatNa de grandioze paar dagen in Namibië is het helaas weer tijd om verder te zeilen. We hadden er geen problemen mee gehad om langer in dit prachtige land te vertoeven. Maar we hebben een gast aan boord die op tijd op Fernando de Noronha (Brazilië) moet zijn en wij hebben gasten in SurinameJa wat doe je op zon trip en de Carieb .... Die niet de boot willen missen.

Een tocht van om en nabij de 10 dagen ligt voor ons! Ja, wat schrijf je over deze 10 dagen? De tocht verloopt voorspoedig. In het begin en vlak voor aankomst hebben we rond de 30 knopen wind. Maar verder is het een prima tocht!

 

Heerlijk om op deze tochten een extra persoon aan boord te hebben. Age is een prima zeiler en daardoor kunnen we 3 uur op en 6 uur af!! Fok op de boomHeel af en toe moet Paul uit zijn bed worden gehaald om te reven! Maar verder komen we allemaal prima aan slapen toe. De sundowner is het hoogtepunt van de dag en het diner kijken we ook altijd naar uit! Life is simple at sea!

Age vistWe vangen 3 x een goud dorade waarvan we er 2 terug gooien omdat ze te klein zijn. En 1 x een tonijn... Heerlijk verse sashimi bij de borrel! Over vissen gesproken. Er liggen 's morgens weer regelmatig vliegende vissen op het dek. Een heeft een geweldige snoekduik genomen zo in het loosgat!!!!

Verder lezen we veel, werk ik aan de digitale fotoboeken en staren we over de wijdse oceaan.....


Het leven van een zeiler is best zwaar!!!

Lees Meer
314 Hits

I have been to the desert......

SossusvleiBij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het opknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of Kamperenwest bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na Gaafalle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het Het geheim wat je deeltpark in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 dagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Bij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het Coolopknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of west bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na alle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het park in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 Landschapdagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Lees Meer
585 Hits

Ik zei nog zo ' Geen Bommetje!'

Na 4 en een halve maand losgooien en wegvaren vanuit Zuid Afrika was best lastig. Wat een prachtig land, lieve mensen, mooie dieren, lekker Dag kaapstadeten, lekker braai...... Maar we moeten weer verder. Op Paul zijn verjaardag kwam onze gast voor 7 weken aan, Age vaart helemaal mee naar Fernando de Noronha. Ad kwam vanuit Riebeekkasteel nog met een doosje zelfgemaakte wijn naar Kaapstad. Onder het genot van een lekker glaasje wijn en een heerlijke lunch, vieren we Paul zijn verjaardag en nemen we op bijzondere wijze afscheid van Capetown bij Panama Jack een grappig restaurant vlakbij de haven.

Ja en dan gaan we. Het is lastig de haven uit manoeuvreren maar dan zijn we buiten en kunnen weOndefinieerbare foto van een bultrug direct de zeilen hijsen. Op ons tochtje naar Robbeneiland hadden we nog een walvis gezien, terwijl het seizoen al lang over is. Er zijn meer van deze enorme dieren die ook van Kaapstad houden en besloten hebben daar te blijven. We zien best veel 'spuiten' en wijken af we toe een beetje af van de koers. We zien er zelfs een breachen niet ver van de boot, we verleggen de koers weer een beetje... ' maar huh, waar is ie nou?' Opeens zien we een enorme massa uit het water oprijzen en op nog geen 5 meter van de boot neerplonsen! Wauwwww..... Dat was close, het is bijzonder! Maar liever zie je dit schouwspel op grotere afstand. Paul knipt nog een foto, maar je ziet alleen maar heel veel water en een stukje ondefinieerbare walvis!

Zeeleeuw aan het zonnebadenVerder blijven ze gelukkig op afstand. We zien enorm veel zeeleeuwen die lekker op hun rug met vinnen omhoog lekker liggen te zonnebaden. Een koddig gezicht! Ook veel vogels zien we de eerste paar dagen. Ook een hele grote groep van honderden dolfijnen zien we jagen, jee wat kunnen die de zee onstuimig maken! Een heel fraai gezicht! We hebben een prima wind de eerste dag en zeilen een prachtige koers. Dan valt de wind weg en moeten we een paar uur motoren. Uit de gribfiles begreep Paul dat de wind terug zou komen en flink ook. We hijsen de zeilen weer en hebben een flinke tijd van de dagAge vaart mee tot Fernando 30-40 knts. Gelukkig wordt de wind vlak voordat de avond valt minder en kunnen we met 15-25 knts de nacht in gaan. De zee is wel wat ruiger en de boot wordt flink van links naar rechts gegooid. Niet echt een lekkere koers om te slapen!

Helaas is de wind in de ochtend 'op'  moet de motor weer aan. Balen, het is nog ruim 200 mijl naar Walvisbaai onze geplande stop. Volgens de gribfiles komt de wind niet snel terug. En om nou 200 mijl te gaan motoren.... Luderitz is nog zo'n 40 mijl. Misschien moeten we de plannen wijzigen en deze stad Full Circle voor anker bij Luderitzaanlopen? Het blijkt een wijs besluit. De wind pikt na een tijdje weer op en we varen heel rustig naar de haven. We zijn net wakker na een nachtje van 10 uur slapen! Straks maar eens uitzoeken waar we een auto kunnen huren om hier vandaan een mooie indruk van Namibië te krijgen. Maar eerst ontbijten en inklaren!

Lees Meer
552 Hits

Zuid Afrika... wat een geweldig land!

TsitsikammaAan alles komt helaas een eind. Zo ook aan ons verblijf in Zuid Afrika. Van de week gaan we uitklaren en losgooien. Op dan de Carieb met nog mooie tussenstops op de route in Namibië, St. Helena, Fernando de la Noronha, Suriname en dan Tobago onze eerste bestemming in de Carieb!

Maar wat hebben we het geweldig gehad hier. Na het blauwe bezoek (zie vorige blog) togen De groep van Anjawe naar Sommerset waar Anja met haar reisgezelschap en haar man The vertoefde. Een superleuk weerzien. De laatste keer was in Thailand. We hebben genoten van de heerlijke wijnproeverijen en het heerlijke eten en de leuke uitstapjes.

Ja en dan nog een weekje of 2 zelf wat rondrijden en bekijken. Met als hoogtepunt Addo Elephant park. Nog één keer een park om het af te leren! En dit keer zagen we wel leeuwen. Maar liefst 7.

Addo Elephant ParkTsitsikamma is ook meer dan de moeite waard. Ruige natuur met hangbruggen boven de monding van een rivier met hele steile rotsen.

Nog zo'n bijzonder natuurlijk fenomeen zijn de Knysna heads. De moeilijkste aanloop van Knysna Headseen haven in Zuid Afrika. Spectaculair! Quinten (die we op Madagaskar) hebben leren kennen en zijn vrouw Mariaan hebben ons de omgeving van Knysna laten zien. Gastvrij als deze mensen zijn hebben we 3 dagen met hun doorgebracht. Zelf oesters plukken en deze met een Breakfast wijntje opeten op een geweldige plek in de vroege ochtend.
Zij gaan in april ook huis en haard verlaten voor een avontuur met hun zeilboot en starten in Madagaskar!

TafelbergIk kan uren doorgaan met mooie plekjes en geweldige ontmoetingen in dit mooie land! Route 62, een schitterende weg door een lange kloof, je rijd uren lang tussen 2 bergformaties door met leuke kneuterige dorpjes op de route. We stoppen bij de Sweaty Dutchman. Een Nederlander die daar ooit per ongeluk is terecht gekomen en de heerlijkste pannenkoeken bakt!

De laatste stop is in Riebeekkasteel bij Ad. Ook een Nederlander die zijn hart verpand heeft aan Zuid Afrika en in dit prachtige dorp woont en uitzicht heeft op zijn eigen wijngaard! Hoe perfect is dat! Hij laat vol trots de mooie omgeving zien en ook hier zijn we meer dan welkom om te overnachten! Wat een bijzonder gastvrij land is dit toch!

Terug op de boot staan er nog 2 must-do's op het lijstje! De Tafelberg en Robbeneiland. We treffen het en kunnen voor beide nog een Robben Islandkaartje bemachtigen. En hebben voor beiden activiteiten prachtig weer. Het uitzicht vanaf de Tafelberg is fenomenaal. Op Robbeneiland krijgen we een rondleiding van een ex-politieke-gevangene. Bijzonder, je realiseert je des te meer hoe wreed de mensen kunnen zijn. Apartheid slaat toch echt helemaal nergens op... Op dezelfde dag horen we dat Zuma is afgetreden..... Hopelijk gaat dit bijzondere land betere tijden tegemoet!! We love South Africa.

De Haas BoysJa, en dan hebben we nog een klein feestje op de Full Circle. Arienne en Joost, vrienden van ons wonen in Johannesburg met hun kinderen Kenan en Kyle en zijn 'toevallig' met Arienne's nicht Lucienne een weekendje in Kaapstad en omgeving. Gezellig om ze een dagje aan boord te hebben en bij te kletsen...
Ja, en wij kunnen beamen dat zij in een geweldig land wonen!

Lees Meer
863 Hits

Blauw bezoek

Vreemde naam voor een blog? Ja, eigenlijk wel!  We wisten het al een hele poos dat we bezoek zouden krijgen de laatste week van januari. Het Aan de wijnwas nog wel even spannend of we het allemaal zouden redden. Met de keerkoppeling perikelen en het moeilijke weer hier in Zuid Afrika. Maar het is allemaal gelukt!

Maar blauw bezoek? Het gaat om 3 dames! Josepha, Manon en Christine. Blauw? Zijn ze koninklijk? Ja,Cape of good hope eigenlijk wel een beetje. Blauw, houden ze van een drankje? Ja dat ook, maar niet dat je ze blauw kan noemen! Enfin, de meeste van jullie zullen weten dat ik enige tijd voor onze nationale trots, KLM heb gewerkt. De blauwe vogel! En ja, mijn oude vliegvriendinnetjes hadden een vlucht naar Kaapstad aangevraagd. Zo geweldig! Het is zo leuk om oude bekenden zo aan de andere kant van de wereld te zien! En in hun koffers zaten meer spullen voor ons dan voor hen zelf..... Koffie, stroopwafels, Bastognekoeken, appelstroop, drop, kaas, noem maar op. Wij halen de Carieb wel met deze Hollandse lekkernijen.

ChampagneOm wat mobiler te zijn hadden we een auto geregeld, groot genoeg voor zijn 5-en. Met Josepha en Christine die een dag eerder kwamen dan Manon togen we naar Kaap de Goede Hoop, om deze eens van land te bekijken ipv zee! De weg er naar toe is prachtig. Zeker de Chapmans road. Geweldige vergezichten, wauw!
De pinguïns bij Boulders Beach zijn ook een bezoekje waard. Koddige, grappige beestjes zijn dat en je kan ze van dichtbij observeren!

De haven hier in Kaapstad is niet zo heel bijzonder, maar de Yacht Club is des te leuker. En het eten prima en de bediening echt super! Dus leuk om de dag af te sluiten.

Ondertussen is de volgende bemanning van KLM gearriveerd met Manon aan boord. Ook zij is beladen met spulletjes voor ons! We staan om half Leuke plekelf voor het prachtige hotel waar zij verblijven. Op naar de wijngebieden! Da's altijd leuk om te doen. We proeven wijnen bij Boschendal en genieten van wat kleine hapjes en een heerlijk glaasje wijn later op de dag bij  Grande Provence!

PenquinOm ons niet al teveel te haasten hebben we een overnachting geboekt in Franschhoek. De huisjes zijn spiksplinternieuw met prachtig uitzicht op de bergen. De ontvangst is heel vriendelijk. 's Morgens wandelen naar La Bourgogne waar we buiten genieten van een heerlijk ontbijtje. Om het af te leren nog een champagne proeverij bij Le Lude voordat we weer naar Kaapstad terugkeren om Christine en Josepha af te zetten bij hun hotel. Manon gaat met ons mee naar de boot om ook te eten bij de Yacht Club. Verrast zijn we als het in de haven weer 40-50 knopen blijkt te waaien. De boot helt helemaal over de steiger heen!! De haven meester helpt ons met 8 dikker fenders! Echt niet normaal die Paul ook op de foto met de meidenkracht van de wind. We maken nog meer lijnen vast. Een oog wordt bijna uit de steiger gerukt! Poehoe.........

WaterfrontAls de boot eindelijk goed ligt gaan we eten. In de Yacht Club speelt een bandje en het eten is weer prima. Manon gaat met een Uber terug naar haar hotel. Om het KLM bezoek af te sluiten gaan we de volgende dag met Manon naar de Waterfront om te lunchen.....

Heerlijk om je vliegvriendinnen op allerlei plekken in de wereld te kunnen ontmoeten.
Meiden heel erg bedankt voor de gezelligheid en alle heerlijkheden, wij hebben ontzettend van jullie bezoek genoten!

Lees Meer
896 Hits

Pak op je donder 2&3

We zeilen nu bijna 7 jaar rond de wereld. Tot voor kort was het aantal keer met zeer harde wind beperkt. We varen immers niet voor niets de 'milk run' route. In de buurt van de evenaar met veel gunstige Voor anker voor de tafelbergpassaatwind. Kort voor Tahiti in de Pacific 2014 werden we te grazen genomen door een soort thermisch laag met een aantal uur 40+ wind. Bijliggen, eerste keer een scheur in het zeil. Flink geschrokken schreven we een blog over dit 'pak op ons donder'.

Met de crossing van de Indische Oceaan en het ronden van de Kaap de Goede Hoop hebben we wel weer een paar grenzen verlegd. Het hoeft van ons echt niet zo nodig maar het gebeurd. Na wekenlang klussen hebben we dan eindelijk los kunnen gooien in Richard Bay. Weerman Des is positief over een weather window naar East London. Dat is een berucht stuk. Vrijwel altijd veel wind en de sterke Agulhasstroom maken het moeilijk. En tussen Durban en EL is geen enkele mogelijkheid om te schuilen, laat staan een haven aan te lopen. Buurvrouw Marijke zag in haar atlas staan 'Wild Coast'. Ik bedoel maar. Tussen Durban en East London krijgen we wel twaalf uur 40-50 knopen wind voor de kiezen. Een flink pak op ons donder dus. We gaan zelfs een paar uur bijliggen. Het sturen is extreem vermoeiend. Aan de stuurautomaat kan je dit niet overlaten. Tijdens het bijliggen worden we door de stroom flink weggezet. Als de wind afneemt hebben we moeite om East London nog te halen. Maar het lukt en we droppen het anker op de Buffalo River. De eerste etappe zit erop. Gelukkig is ook hier een leuke yachtclub en, het treft, op zaterdagavond 'braai'.

Ondertussen zijn er hier zo'n 15 jachten verzameld. Allemaal op weg naar Kaapstad. Allemaal druk met weerkaartjes bekijken en gribfiles binnenhalen. Weerman2 lijnen op de ketting Des, de man verdiend een standbeeld wat mij betreft naast Mandela, schrijft in zijn dagelijkse mail over een goed weather window. All the way to Cape Town. Dat moeten we hebben. We liggen al zwaar achter op schema en in Kaapstad komen Monique's 'vliegvriendinnen' langs beladen met drop en stroopwafels.

Zodra de wind van Zuidwest weer naar de Oosthoek draait vertrekken we. Nog weinig wind dus op de motor. Maar dan komt er een mooie bries. We laten Mosselbaai, een stopover die vaak wordt gebruikt, rechts liggen. Een dag later passeren we in de nacht Cape Agulhas, het meest zuidelijke punt van Afrika. Het is dan nog ruim 100 mijl via Kaap de Goede Hoop naar Kaapstad. We kunnen dan nog 35 knopen wind verwachten. Echt druk maken we ons daar niet meer om. What's new? We passeren Kaap de Goede Hoop die zich tussen de wolken door even laat zien. De wind trekt al flink aan. Ja hoor de 40 knopen wordt weer aangetikt. Wat was die bijnaam ook al weer? Oh ja, 'Cape of Storms'. We gaan verder op de kotterfok. Qua grootte zoiets als een surfzeil. Op golven van 3 á 4 meter lijkt het ook wel of we surfen. Net voor het donker wordt Hier was het nog te doenzien we de Tafelberg. De wind neemt nog steeds toe. Regelmatig boven de 50 knopen. Je wordt er gek van. Om Kaapstad te halen moeten we ook nog flink hoog varen. De wind giert en huilt door de verstaging. Water waait horizontaal van de golftoppen af. Volgens de Reeds almanac een teken van storm. Monique bewaakt op de plotter de veilige koers. Sturen is moeilijk en is zwaar. De boot is erg loefgierig. We lopen regelmatig meer dan 8 knopen snelheid en de gangboorden gaan door het water. Dat is niet normaal voor een Hallberg 49. We hebben zelden water over het dek. Maar dit zijn ook geen normale condities. Zeil minderen, ofwel de kotterfok indraaien, is vragen om problemen. Het zeil gaat danZeilen alleen op de kotterfok extreem klapperen en zal juist dan stuk gaan. Maar de druk op zeil en tuigage is enorm. Als er nu iets stuk gaat, al is het maar het harpje van de val, hebben we een groot probleem. Zo gaan er tientallen gedachten door mijn hoofd. Moet ik niet dit doen of dat. Maar de mogelijkheden zijn beperkt. De marge is klein. Doorgaan is het beste. Gelukkig blijft alles heel. We komen met moeite bij de haven van Kaapstad. De ingang ligt precies in de wind. Dat gaat dus niet lukken met zoveel wind. Niet op zeil en de motor heeft dan ook niets in te brengen. We gaan voor anker net ten noorden van de haven. We nemen een borrel en praten nog wat. De adrenaline zakt weer. Boot en bemanning hebben het pak op ons donder weer overleefd. En morgen is er weer een dag.

De volgende dag is er nog steeds teveel wind om de haven binnen te gaan. We lezen mailtjes van de andere zeilers. Meer dan de helft van de boten heeft problemen gehad. Drie boten hadden hulp van de Zuid Afrikaanse rescue nodig. Dan mogen wij nog niet klagen.

Lees Meer
949 Hits

Serieuze zaken............

Sinds ons uitstapje naar Durban zijn we constant bezig geweest met serieuze zaken. Mensen die wel eens bij ons op de boot zijn geweest weten Laatste uurtjeswat enorm groot ons teakdek is! Om daar alle rubbers van te vervangen is echt een serieuze klus. Maar het is ons gelukt. Mede doordat de keerkoppeling niet in orde was en eruit was voor inspectie & reparatie en we daardoor veel tijd hadden, maar dat is een ander serieus verhaal waar ik zo op terug kom!

Ons teakdek was een 'hell of a job' maar het leuke van dit werk is dat het zo mooi wordt onder je handen. Dagenlang zijn we aan het rubber eruit halen, de naden schoonmaken, kitAndries komt er aan inspuiten en schuren geweest. Of de boten naast ons in de Zululand Yacht Club zo blij waren weet ik niet. Maar de mensen zijn zo aardig hier en leven allemaal mee!
Om je een indicatie te geven van de hoeveelheid speciaal voor teakdek gemaakte Sikaflex die we in de naden hebben gespoten ...... 65 stuks van die extra grote van 600 ml per stuk! Nóg voelen onze armen niet helemaal normaal aan als we 's morgens wakker worden, beetje stijvig. Maar het was het werk allemaal waard. De Full Circle heeft een Facelift gehad en ziet er minstens 10 jaar jonger uit!

Ja, en de gearbox (keerkoppeling) daar schreven we al eerder over. Sinds de Malediven Gearboxhadden we problemen. Waarschijnlijk iets geraakt in het water waardoor ie een enorme dreun had gehad. Waardoor we Chagis over hebben moeten slaan en we veel eerder de Seychellen bereikten. Daar dachten we na een hele hoop stress dat ie gerepareerd was. Maar niet bleek minder waar....

Dus hup de hele gearbox er weer uit. Dit speelde allemaal rond de kerstdagen. Hoe kunnen we het uitkienen. Dan hebben ze hier een soort van 'grote vakantie' en zijn er veel bedrijven een lange tijd dicht. Zo ook het gearbox bedrijf in Durban waar de onze naar toe was gebracht. De berichten die we kregen waren sumier. Dus weer een hoop onzekerheid. Kan ie nog gemaakt worden? Hoe lang gaat het duren? Wanneer kunnen we vertrekken naar Kaapstad waar we eind januari een hoop afspraken hebben?

Mooi dekkieUiteindelijk kwam Andries (onze lokale mechanic) met het verlossende nieuws dat de gearbox terug in Richards Bay was en hij 'm de volgende dag weer in kwam bouwen!!

En ja, dan wordt het tijd om afscheid te nemen van de geweldige mensen van de Zululand Yacht Club, de zeilers die net als wij nog in Richards Bay liggen om verschillende redenen, de lokale mensen van de zeilboten die bij ons aan de steiger liggen,de taxi chauffers die ons regelmatig ergens heen rijden. De laatste keer braai....... Ja, na 3 maanden op dezelfde plek voel je je helemaal thuis! En voelt alles een beetje eigen.

Maar het is heerlijk dat we kunnen gaan. Ja en dan komen we met de volgende serieuze zaak;Echt niet blij Zeilen langs de kust van Zuid Afrika. Een kust waar echt niet mee valt te spotten! Het weer kan hier razendsnel veranderen en je wil niet met 3 á 4 knopen stroom mee hebben en daar de wind tegenin krijgen! Het stroomt echt knetterhard hier langs de kust. We halen met de Full Circle ons snelheids record 13,1 knoop!

Full Circle voor anker East LondonEerst moeten we een heel eind motoren omdat er geen wind is. Dan zeilen we relaxt een lekker stuk met de spliksplinternieuwe zeilen. Maar die krijgen het zwaar voor de kiezen. De wind trekt aan naar 30 knopen. Dat maken we regelmatig mee! Maar het trekt verder aan en tikt de 40 aan, de 45 aan! Ook dat is niet nieuw! Maar dat dat aanhoud voor meer dan 12 uur. Ruim 45+ knts met zelfs uitschieters naar iets boven de 50 knopen dát is wel nieuw voor ons (gelukkig). Maar we zijn nu in East London! Met een heleboel boten wachten we op een nieuw 'weather window' om verder naar Kaapstad te zeilen. Gelukkig hebben ze hier ook een fantastische braai bij de Yachtclub!

Lees Meer
843 Hits

Zeiltocht naar Durban, maar niet met de Full Circle

In de Malediven zagen we ze voor het eerst. De crew van zeilboot 'Thinking of Dave'. Ontzettend lieve en gastvrije Australische zeilers. Op de SharkieSeychellen hebben we heel wat uurtjes doorgebracht met Mark. Leuk was het weerzien in Richardsbay weken geleden.

Aangezien onze keerkoppeling ons nog in Richardsbay houdt, het duurt zeker nog tot rond de jaarwisseling, moesten we afscheid nemen van Mark en Tina en hun opstapper Maureen... Onze zeilende wegen zullen elkaar niet meer kruisen. Jammer, je weet nooit of je elkaar ooit nog zal zien. Tijdens een soort van afscheidsetentje vroeg Mark of we geen zin hadden mee te varen naar Durban. Ja..... Leuk eigenlijk wel. Ervaring opdoen langs de Afrikaanse kust én op eenMark Tina andere boot!
De tocht was best heftig, hoge golven en na een paar uur best veel wind. De aanloop naar de grote commerciële haven van Durban best spannend midden in de nacht. Met de vele grote zeeschepen die ook naar binnen varen. We ankeren in de buurt van de jachthaven om de volgende ochtend naar binnen te varen en drinken nog een aankomstbiertje.

We blijven nog 2 dagen aan boord in Durban en gaan oa naar het Zeeaquarium. Meer dan de moeite waard om te bezoeken. Het aquarium is gebouwd in een oud schip. Er zijn genoeg dingen te doen om je een hele dag te vermaken.

Zondagochtend huren we een auto om naar Richards Bay terug te rijden..... Tijd om echt afscheid te nemen van Mark, Tina en Maureen. Het werk roept weer ...... Teakdeck schuren! Maar het was even een heerlijke break!

Lees Meer
866 Hits

Het gaat niet altijd voor de wind.........

De periode in Nederland ligt alweer een tijdje achter ons.en we hebben al veel werk verzet!
De nieuwe zeilen zitten eindelijk op de boot en zijn na wat aanpassingen hier en daar klaar! Prima zeilmaker met prima service. Wij zijn zeer te spreken over Ullman Sails.
Mooi heOok de Lazybags zijn aangepast zodat het nieuwe zeil er goed in past.

Het raam in de cockpit wat open kan is ook vervangen. We kunnen weer naar buiten kijken!

Het is wel mooi zo'n groot flushdeck met teak. Behalve als je opnieuw moet rubberen. Wauw wat een oppervlakte en wat een sikaflex gaat daar in!
Maar we kunnen nu aan de laatste etappe beginnen: het schuren. En ook het leukste deel want je ziet het onder je handen mooi worden. Het resultaat is prachtig... Beginnetje met schuren is gemaakt!

Paul wilde van de week de olie verversen en startte de motor. Bij aankomst in Richardsbay hebben Paul druk aan het werkwe nog naar de keerkoppeling laten kijken. Er was een klein probleem en zo opgelost door de monteur. Nog voor we naar Nederland gingen ...... Helaas bleek het probleem toch groter te zijn en de keerkoppeling is er weer uit.... Balen, zaten we niet echt op te wachten na die dure reparatie op de Seychellen.

Dus we vertoeven nog steeds in Richardsbay. Waar we de tijd dus goed benutten!
Het is een troost dat het weer verre van stabiel is om grote stukken te varen langs deze o zo lastige kust. Het laatste goede weather window was toen we met uit Nederland terug waren. Dus er liggen veel zeilers ongeduldig te wachten....Tot zo ver de berichtgeving uit Zuid Afrika

Lees Meer
844 Hits

Another day in .............

Mandela capture siteOeps .... Ik loop een beetje achter met de blogs! Na ons wildparken avontuur met Bert en Annemarie een dagje op de Full Circle om te wassen en het volgende plan 'uit te werken'. En het is vrijdag dus we kunnen weer meedoen aan de Zululand Yachtclubbraai!

We hebben een geweldige accommodatie geboekt (Berghouse & Cottages) vlak bij het Drakensgebergte. Het lijkt een soort van hobbithuisje met een fantastisch adembenemendHobbit huisje uitzicht. Ook de catering is fantastisch hier! Er zijn prachtige wandelingen uitgezet en het mooie Amfitheater is maar op een kwartiertje rijden. We wandelen de Leopard Trail en de volgende dag bij het Amfitheater. Het pad kronkelt door het landschap met steeds weer waanzinnig mooie vergezichten.

We zijn gewaarschuwd om het weer in de gaten te houden. Dat kan zomaar omslaan. Ook hebben we een register getekend. Bij terugkomst moeten we ons weer afmelden! We horen gedonder door de bergen echoën en besluiten om te keren. Wat een wijs besluit lijkt. We zijn net bij de auto terug en de regen klettert uit de lucht! Wauw wat een water komt er uit de lucht vallen. We rijden nog terug naar het visiteurs center waar blijkt dat we een lekke band hebben! We krijgen niet eens de kans om zelf de band te verwisselen! Zo hulpvaardig als de lokale mensen zijn!

Op de terugweg naar Richardsbay komen we nog 'per ongeluk' langs de Mandela Capture Site. De plek waar Mandela in 1962 is gevangen genomen. Een indrukwekkend museum met een bijzonder monument!

Helaas zit de vakantie van Annemarie en Bert erop en wij maken ons klaar voor onze vakantie naar Nederland.

DrakensbergenHet zijn weer 3 weken van genieten, familie & vrienden bezoeken, verwend worden, ziekenhuis, dokters en tandartsbezoeken. Heerlijk ontbijtHet is herfstachtig in Nederland maar ook dat heeft zijn charme!
Iedereen weer heel erg bedankt voor de gezelligheid, onderdak, het heerlijke eten & drinken en liefde & vriendschap, wat we iedere keer weer ervaren! Het blijft toch geweldig dat we overal zo welkom zijn.....

We zijn alweer 2 dagen terug op de boot. Nog flink wat klussen af te maken voordat we richting Kaapstad kunnen gaan varen....

 

Lees Meer
837 Hits

Met Bert en Annemárie op safári deel I&II

Deel I

We liggen amper een week in Richards Bay na de oversteek van zo'n 1200 mijl vanuit Madagaskar en kijk eens wie we daar hebben....! Onze vrienden uit Zeegse! CheetaGeweldig om elkaar in dit land te zien en nog leuker is dat we ruim 2 weken hebben om een mooie tochtHippo s bij skiclub te maken.

Met een ruime auto rijden we als eerste naar St Lucia. Vanuit Richards Bay prima te bereiken. De gastheer van de prima accommodatie midden in het stadje, African Ambience, is erg enthousiast en hulpvaardig. Voor we het weten hebben we voor dezelfde middag een Hippotour. Maar de eerste hippo's, veel leukere naam dan nijlpaard, zien we al tijdens de lunch. Bij de Ski club met uitzicht op een binnenmeer.

Zuid Afrika is qua accommodatie en eten prima te betalen en ook de entree voor de parken valt ons erg mee! We stappen een uur voor zonsondergang op een flinke boot. De eerste hippo zien we al binnen een minuut! Hij zwemt/loopt recht op de boot af! We zien er zoveel!
Krokodillen leven hier ook maar we zien er maar 1 en zelfs een haai! Hier schieten we de eerste foto's Girafvan de honderden foto's die we tijdens deze 'vakantie' schieten!

Voor de volgende dag rijden we naar Cape Vidal een mooie plek aan de kust. We rijden hier zelf een park in en zien veel antilope-achtigen, wrattenzwijnen (Pumba) en zelfs Lots of hipposneushoorns. Cape Vidal is prachtig, een mooi strand, de zee is onstuimig er staan hele hoge golven.

We stoppen op een uitkijkpunt waar Paul in de verte Walvissen ziet slaan met hun staarten op het water. Best goed te zien met de geweldige verrekijker die we van de boot hebben meegenomen!

Hluhluwe is een van de bekendste parken in deze omgeving. Dag 3 staan we vroeg op. Om 5 uur worden we met bijzonder safarieauto opgehaald. Jeff is een zeer ervaren gids die razend enthousiast vertelt over dit mooie park. Hij weet ongelofelijk veel en vertelt veel over alle dieren, zelfs de kleinste dieren, mestkevers en bijzondere sprinkhanen. Ontbijten doen we midden in de natuur.

jeff tovert een ontbijteVan de big 5 zien we geen leeuwen en luipaarden maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de prachtige cheeta die we van heel dichtbij kunnen zien. Jeff is Braaien in de jungleniet alleen een goede gids maar ook een goede Braai Man. Met uitzicht op een olifant eten we onze steak medium rare! Wauw, we zijn alle 4 helemaal safarie-fan. Wat een prachtige natuur heeft dit land!

 

Deel II

In St Lucia bedenken we plan II. Tegen de grens met Mozambique ligt het prachtige olifantenpark Tembe! Aangezien we nog lang niet 'uitgesafaried' zijn zoeken we een leuke accommodatie daar in de buurt. We boeken 3 nachten in Kosy Bay lodge waar we 2 huisjes hebben met een eigen zwembad(je)! Weer een leuke zeer betaalbare plek midden in de natuur.

Olifant zoekt verkoelingMet een grote 4x4 rijden we met Christopher door het park. Het heet Elephant Park, nou die zien we dan ook! Ze hebben een prachtige uitkijkpost gebouwd vlakbij een drinkplaats. We raken niet uitgekeken, zitten er ruim een uur en zien op een gegeven moment wel 14 olifanten tegelijk! Die drinken en maken zichzelf nat tegen de warmte. Ook hier zien we Beautyimpala's en niala's. Geweldig om naar hun gedrag te kijken zo tussen die enorme olifanten.
Het park is qua natuur weer heel anders dan de andere parken.

Met Alex maken we een wandeling rond de Kosy Bay en de rest van de dag relaxen we bij ons zwembad(je).

We rijden terug naar de Full Circle in Richardsbay, het is ondertussen weer vrijdag. Dus we kunnen weer meedoen met Drinkplaatsde wekelijkse braai! We bedenken nieuwe plannen en rijden de volgende dag naar een mooie plek aan het strand in de buurt van Richards Bay voor een lekkere wandeling. Daar zien we vissers met enorme hengels. 3 x achter elkaar zien we iemand een haaitje vangen! Het stikt langs de hele Afrikaanse kust van de haaien. Op vele plekken hebben ze haaiennetten, zodat het veilig is om te zwemmen. Maar hier niet, zwemmen is op eigen risico. Nou mij niet gezien

Ondertussen hebben we deel III van de trip uitgedacht . Deze dagen gaan we doorbrengen in de Drakensbergen.

Lees Meer
963 Hits