imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.
Monique heeft zijn/haar biografie nog niet ingesteld

Zo maar een dag

Bonaire,

Zo maar een dag op de Full Circle…begint om kwart voor 6. Is dat even stom, de wekker een uur te vroeg gezet. Iedereen vroeg wakker en we mogen nog een uur! Ok het is nu kwart voor 7 . Nu voor het echte. De hut uit, bikini aan en een duik nemen. Zo lekker! Dan even haren wassen, afdouchen, insmeren en we zijn er weer. Moon heeft ons ontbijtje al klaar en om kwart voor acht iedereen aan dek en met de kleine boot naar de wal.

We gaan kajakken in de mangrove. Ik ken dit alleen van Expeditie Robinson, ik ben ook echt geen wereldreiziger. Busje haalt ons op en rijdt via de weg en zandwegen langs de echt ‘roze’ flamingo’s, wat zijn ze mooi. Met 8 kajakken en een aardige lieve gids gaan we op pad. Ingesmeerd met zonnebrand en anti-muggen-spul. Samen met Monique, mijn medereizigster zijn we een top koppel. De vaarweg gaat door een tunnel van takken. Het lijkt de Efteling wel. We durven haast niet te praten, we fluisteren, het is hier zo rustig en stil alleen de vogels horen we.

 

We peddelen rustig langs eilandjes en door de mangroves. Dan komen we op een plek waar we kunnen snorkelen. Wat is dit gaaf! Langzaam zwemmen door een mangrove gang en ik stuit op een papegaaivis. Zo mooi rood en groen gekleurd met een soort snavel. Dan wordt ik aangetikt en daar is Porcupine een lugubere lelijke vis maar zo gaaf en hij of zij blijft gewoon waar ie is en zwemt niet weg voor ons. Nog meer vissen volgen, groot en klein. Toch blijf ik een beetje bang. Toch Kapitein Paul maar blijven volgen, je weet maar nooit wat zo’n vis van je wil. Na een half uurtje weer de kajak in en weer naar ‘huis’. Een onwijs leuke pet gekocht met een label. Ik kan nu schilpad WH1202 volgen. Dus een pet voor een goed doel!

 

Terug in kralendijk stappen we weer op de boot. Monique Facebookt alles meteen. Dit is weer en ervaring die we rijker zijn. Een kleine 2 uur later gaan we weer zeilen. Het weer is gelukkig rustiger dan eergister toen ik toch een beetje groen en geel op het dek zat. Heerlijk langzaam gaan we langs de kust, langzaam beginnen de golven te komen. Rustig blijven…

 

Moon staat rustig in haar kombuisje in de pannen te prutten. Wij ruiken de heerlijke luchten al. Wat wordt het dit keer…… De zee wordt heftiger. Even een andere koers varen, zo kunnen we niet eten. En zo zeilen we van de kust af. Roer op automatisch en de boot gaat zijn eigen weg. En dan … daar komt Moon naar boven met…. Loempia’s. Hoe doet ze dat toch? Gewoon met hete saus. Zo lekker….. Heerlijk eten. De boot doet zijn ding, heerlijke muziek en leuke mensen. Is dit vakantie of niet… en je weet de dag is nog lang niet voorbij…. Als ik wil blijf ik schrijven want we varen nu langs klein Bonaire en ook daar schijnt het onwijs mooi te zijn om te snorkelen. En het is nog geen avond. Wat gaat deze brengen? Oh, ja, een revanche met Domino. Zo maar een dag…… of eigenlijk een paar uur!

 

Birgit

Lees Meer
1907 Hits
0 reacties

Een maand geen blogs...

Bonaire,

Van verschillende kanten krijgen we hints als we een tijd niets van ons laten horen. En terecht, een maand geen blog schrijven kan echt niet! Maar we hebben niet stil gezeten en best het een en ander meegemaakt.

 

Met de Hollandse Flottielje aangekomen bij Bonaire, weer heerlijk genieten van dit relaxte eiland met zijn adembenemende onderwaterwereld! Ben de van de Blabber en Frits van de Bella Ciao knutselden met zijn twee op een middagje een reefduiker in elkaar. Een plankje met 2 onafhankelijk van elkaar te bewegen plankjes. Achter de dinghy hangende kan je zo snel diep duiken en zo varende langs het rif is dat fantastisch!

 

Al snel kwam Nadine aan boord een dochter van goede vrienden van ons. Zij wist in januari al dat ze naar ons toe wilde komen en eindelijk na lang aftellen stapte ze aan boord! Een paar dagen later gevolgd door Monique (oud collega van mij). Na een dagje zeilen en een paar dagen toeren in de pick-up over het eiland waagden we de oversteek naar Curaçao. Zowel matroos Jonker (Nadine) als matroos Koopmans (Monique) hielden zich als echte zeelui.

 

Aangekomen in het Spaanse water op Curaçao werkte de keerkoppeling niet echt naar behoren. Nog een laatste bochtje varen kreeg ik de opdracht van Paul direct het anker te laten zakken. Er zat geen vooruitgang meer in de boot en er stond een aardig briesje.

 

Ton van zeiljacht True Blue zag ons jumpte in zijn dinghy om ons het laatste stukje te trekken. Heel karwei hoor, zo’n 20 ton te slepen!

 

En geluk bij een ongeluk, we kenden Ton. Hij is dieselmonteur en we hadden hem al eerder voor een klusje aan boord gehad. Met matroos Jonker & Koopmans toog ik de volgende ochtend naar Willemstad om in te klaren terwijl Paul & Ton aan de keerkoppeling gingen klussen. Paul & Ton hadden eerder het defect geconstateerd dan wij ingeklaard waren. Jammer was alleen dat het onderdeel besteld moest worden (in Europa). Samen met de douane procedures heeft dit toch een behoorlijke tijd in beslag genomen. Met onze matrozen hebben we helaas niet meer kunnen zeilen. Maar een paar leuke tochtjes over het eiland gemaakt, gesnorkeld bij het ‘Tugbootje’, gechilled by een luxe beachclub Papagayo en matroos Jonker heeft zelf gezwommen met dolfijnen! Bijzondere beesten zijn dat toch!

Lees Meer
1651 Hits
0 reacties

Bijzonder weerzien

Curaçao,

In mei van het jaar zouden we elkaar weer gaan zien. We keken er ontzettend naar uit. Maar de ‘baas’ van Tom gooide roet in het eten. En zoals altijd…. Werk gaat voor pleziertjes werd ons weerzien in mei afgeblazen maar wel met de belofte rond augustus te herkansen!

En ja, ondanks de keerkoppelingperikelen, dat kwam eigenlijk ’best goed uit’, zagen we elkaar op Curaçao in plaats van Bonaire!

 

Waar gaat dit allemaal over …… denken verschillende lezers…. Tom & Marieke zijn onze zeilvrienden van zeiljacht de IImpuls waar we verleden jaar heel veel mee opgetrokken zijn. Helaas door omstandigheden hebben zij hun reis af moeten breken en de IImpuls achter moeten laten op Curaçao…..

 

Reuze spannend voor Tom & Marieke om weer naar de Carieb te gaan. Hoe zou het gaan en in wat voor staat zouden zij de IImpuls aantreffen? Alles bleek ‘mee te vallen’. Na een hartelijk, gezellig en emotioneel weerzien voelde het weer als vanouds. In de kuip van de IImpuls leek er niet bijna een jaar tussen te zitten. Heerlijk om onze zeilmaatjes weer in de armen te kunnen sluiten. En wat gebeurd er toch veel in een jaar! Gelukkig hebben we ‘even’ de tijd om bij te kletsen en bij te Domino-en en bij te Scrabbelen. Tom & Paul worden zelfs uitgedaagd door Curaçao-enaren om Antilliaans te Domino-en, met toch heel andere regels dan wij hanteren!

 

We eten gezellig samen en maken leuke uitstapjes en ondertussen nemen Tom & Mariek de hele IImpuls onder handen! Dat is toch niet echt vakantie houden? Maar het geeft wel een goed gevoel. ’s Morgens schoonmaken en opruimen en ’s middags erop uit!

 

Nou zouden Tom en Marieke nu al op de Pacific zitten en ze waren daar echt supergoed op voorbereid. We hadden al hints gekregen om geen kaarten en pilots van dit gebied te kopen…. En vooral geen boemboes te kopen. De IImpuls was al erg goed bevoorraad! We hebben heel wat heen en weer moeten varen om alles aan boord van de Full Circle te krijgen…..

 

Complete reorganisatie aan boord van de Full Circle maar het is gelukt!

 

De vakantie van onze zeilvrienden was veel te snel voorbij. Maar we hebben genoten om weer ‘even’ met jullie op te trekken en van jullie optimisme, humor en gezelligheid te genieten. Jullie zijn bijzondere mensen. Het afscheid is niet voor lang. In oktober komen wij voor ‘vakantie’ naar Nederland, waar we elkaar zeker weer zullen zien!

 

En bij elke maaltijd zit er bijna een snufje IImpuls bij. Dus we denken iedere dag aan jullie!

Lees Meer
1692 Hits
0 reacties

Hollands flottielje van Grenada naar Bonaire

Grenada - Los Roques - Aves - Bonaire,

Het is Hurricane Season in de Carieb en dat betekend wegwezen voor de zeilers. Globaal zijn er dan twee opties; naar het Noorden of naar het Zuiden. Kies je ervoor om Noordwaarts te gaan dan verlaat je de Carieb en dan ga je bijv. de Amerikaanse Oostkust verkennen. Of via de Azoren terug naar Europa. Ga je Zuidwaarts dan kun je lekker in de Carieb blijven zeilen mits je globaal onder de 12e breedtegraad blijft.. Wij kozen voor de laatste optie en wij niet alleen. Bij Grenada vormde zich een Hollands flottielje. Met Frits en Reinhilde van de Bella Ciao was er al een afspraak gezamenlijk een etappe te zeilen. En Ben en Ingrid van de Blabber en Loud en Marlène van de Rafiki sloten zich er graag bij aan. Met onze gasten Debora en Ella, die beiden dol op zeilen zijn, aan boord verlieten we met vier boten Grenada. Bonaire is dan nog een kleine vierhonderd zeemijl. Maar onderweg lag er veel moois op ons pad. Veel kleine eilandjes met bountystranden en prachtige riffen met mooie vissen. Die eilandjes behoren tot Venezuela. En juist dit land heeft een behoorlijke reputatie van onveiligheid. En dat is er met de switch van Chavez naar Maduro nog niet beter op geworden. Reden te meer om met meerdere boten gelijk op te varen. Ja, en zeilers maken er dan al gauw een wedstrijdje van en dus werden meerdere keren de parasailors, spinnakers, halfwinders en gennakers gehesen. We hebben op vele mooie plekken geankerd.

Blanquilla: vis geruild met de lokale vissers tegen rum en sigaretten. Daar met de hele bubs de Cobb BBQ’s aangestoken en de verkregen vis daarop geroosterd. Iedere boot had daarbij nog iets lekkers meegenomen. Zodat we een heerlijk samengestelde maaltijd hadden. De volgende dag te voet het eiland verkend. Natuurlijk veel te weinig water mee genomen. Op de dag van vertrek nog aan de andere kant van het eiland een snorkelstop gemaakt en echt waanzinnig mooi gesnorkeld. Daar bovendien de eerste grote Barracuda’s van deze trip gespot!!

 

Los Roquos: ja we zijn er al meerdere malen geweest en het blijft een fantastisch zeilgebied. Zoveel mooie ankerplekken en alles is zo fotogeniek door de intense kleuren. Dank zij Frits en Reinilde van de Bella Ciao nog meer mooie plekjes ontdekt en natuurlijk weer heerlijke sushi gegeten op Grande Roque. Ook de Mojito’s hebben we ons goed laten smaken vooral op Crasquis daar heb je gezellige lokale strandhutjes met lekker lokaal eten. En weer prachtige snorkelplekken. Met de dinghys tussen de riffen door varen. Ankertje overboord en je waant je in een aquarium, prachtig! Twee nachten mooi gezeild onder de volle maan. De grootste barracuda van deze trip gespot op Aves waar we ook de red footed boobies (dit zijn vogels) hebben bewonderd. Regelmatig borrelen op de ene boot dan weer eten op de andere dan worteltjestaart eten op onze boot omdat Monique d’r vader (Pa Knijn) jarig was. Dan werd er weer een vis gevangen die in een sushirol eindigde! Kortom, het was een prachtige tocht van twee weken door een bijzonder gebied. Twee weken ook verstoken van wifi en internet. Maar ach, dat halen we op Bonaire wel weer in!

Lees Meer
1590 Hits
0 reacties

Bakken bij kaarslicht

Greneda,

Het is nog pikkedonker als we om half vier in de bijboot stappen en koers zetten naar de jachthaven Port Louis op Grenada. We mogen meekijken in de bakkerij van Nigel en Merry en ja, bakkers beginnen vroeg. Nog ruim voor vieren komen we aan bij de bakkerij. Het is nog steeds erg donker. Ook de straatverlichting doet het niet. Vreemd. Nigel doet open en maakt met z’n armen een hulpeloos gebaar. ‘No power this morning’, de stroom is uitgevallen. Nu bakken Nigel en Merry heel ambachtelijk maar er wordt wel gebruik gemaakt van een deegmachine, een reiskast en een electrische oven. Met hulp van kaarslicht is Merry alvast begonnen met het maken van haar ‘Chelsey Bunn’s’. Gelukkig gaat na een uur het licht weer aan en kan de oven gaan opwarmen. Terwijl Nigel deeg bereidt voor brood en baguettes maakt Merry batches voor kleine luxe broodjes. Hartige broodjes met kaas en ham, broodjes met knoflook en kruiden. Het gaat steeds lekkerder ruiken in de bakkerij. Het recept voor de Chelsey Bunns, broodjes met kaneel en suiker, geeft Merry zomaar prijs. Dat gaan we op de Full Circle ook eens proberen…

 

Een jaar geleden waren we ook op Grenada en maakten we kennis met het sympathieke echtpaar Nigel en Merry. Ze verlieten Zuid Afrika om een bakkerij te beginnen op Grenada. Wij zijn na een jaar zeilen in het Caribische gebied terug op Grenada en zijn benieuwd hoe het hen gaat. Nieuwsgierig ook naar de realisatie van de plannen. Het winkeltje is nog hetzelfde maar de productieruimte ernaast is uitgebreid. Dat moest ook wel want er worden veel Chelsey Bunns, croissants en baguettes verkocht op de campus van de universiteit. Een medewerker rijdt met een bestelbusje vol broodjes om het winkeltje aldaar (een soort bushokje) te bevoorraden. Verder kijkt Nigel nog naar een andere verkooplocatie maar tot nu toe is het nog niet gelukt iets geschikts te vinden.

 

Vrijdag’s is het ‘build your own burger day’. Hiermee worden zowel de yachties als de lokale mensen naar de bakkerij gelokt. Wij dus ook. We beleggen een lekker broodje met sla, tomaat, kaas, augurk en ketchup. Buiten staat Nigel bij de BBQ en schuift een lekkere hamburger met uitjes tussen onze broodjes. Een prima concept. In een uur of twee gaan er zo’n 140 broodjes hamburger over de toonbank. Het genereert veel traffic naar de winkel en en passant worden er ook nog heel wat drankjes en andere broodjes verkocht. Zuid Afrikaans koopmanschap in de Carieb! Veel succes Nigel en Merry, over een paar jaar komen we weer langs!

Lees Meer
1468 Hits
0 reacties

Lekker klussen

Grenada,

 

We zijn al weer even op Grenada en dat is echt geen straf. We schreven al eerder over de mooie wandelingen in de vorm van ‘hashes’ en de ‘Fish Friday’ in Guave. Daarnaast is het heel gezellig met de bemanningen van de andere Nederlandse boten hier in de baai van St George. Regelmatig schuiven we aan voor een borrel, pot luck of BBQ.

 

Maar er moet ook geklust worden. Veel kunnen we tegenwoordig zelf maar soms is deskundige hulp en advies wenselijk. We liggen nu naast de Bella Ciao van Reinhilde en Frits. Frits heeft zijn hele leven bootjes gebouwd, vooral trimarans en catamarans in epoxy. Zo iemand is dus van alle ‘klus’-markten thuis! Op Sint Maarten heeft Frits ons al geholpen met laswerk aan de davits, de beugels achterop de boot waar we de bijboot aan ophijsen. Nu op Grenada was de ankerlier aan de beurt. De nieuwe lagers waren gelukkig op het eiland verkrijgbaar en na een paar uur kon de winch al weer worden gemonteerd. Maar de mooiste klus was toch wel aan de achterkant van het schip. De op de davits gemonteerde zonnepanelen hebben de davits met ruim 100 kg verzwaard. Dat kan natuurlijk niet zomaar. De spiegel van de boot werd hierdoor langzaam naar binnen gedrukt. Kijk, hier komt het vakmanschap van Frits en zijn kennis van werken met glasvezel en epoxy ( hij doet niets liever!) pas echt tot zijn recht. Om kort te gaan, aan de achterzijde van de spiegel zijn in de bakskist twee ribben gemaakt van watervast multiplex, bekleed met 8 lagen glasvezelmat en epoxy. Hoe sterk wil je het hebben? Het was een leuke, en voor mij vooral een leerzame klus. Multi Bella Frits Grazie Ciao.

Lees Meer
1493 Hits
0 reacties

Dan ben je opeens HASH VERSLAAFD

Grenada,

Op het uitstapje naar Trinidad na (om te tanken) liggen we in de baai van St. George bij Grenada. Ik kan niet anders zeggen dan dat het hier gezellig is. Grenada is een fantastisch eiland. De natuur overweldigend en heel erg afwisselend. De bevolking bijzonder aardig en heel erg trots op hun eiland. En er valt hier heel erg veel te beleven. Met lokale busjes kun je voor een paar EC (East Caribbean Dollar) overal komen. Als je langs een weg loopt is het soms moeilijk om te blijven lopen. Alle busjes willen voor je stoppen om je mee te nemen. Op de lokale marktjes liggen heerlijk zongerijpt zoet fruit en geurende kruiden en voor ik het weet heb ik weer een leuk recept voor Mniekookt. Grenada heet niet voor niets ‘Island of Spice’.

 

Afgelopen vrijdag zijn we op het busje gehopt en na een klein uurtje rijden stapten we uit in Gouyave in deze tijd hadden we ook nog een klapband en werd het wiel verwisseld. Gouyave is bekend door de Nootmuskaatfabriek en Fish-Friday. Als je van vis houdt is dit de place to be! Volgens mij kun je nergens op Grenada kiezen uit zoveel verschillende soorten vis op evenzo veel verschillende manieren bereid. Flanerend langs alle eettentjes, kletsend met de lokale bevolking kies je her en der een lekker snackje en drink je een lokaal vruchtendrankje of een biertje. Samen met Ingrid & Ben van de Blabber (zeilboot) hebben wij ons kostelijk geamuseerd en heerlijk gegeten.

 

Amper bekomen van Fish-Friday en het klussen wat we ondertussen ook doen was het alweer zaterdag middag. En (bijna) iedere zaterdag wordt er op Grenada GEHASHT. Verleden jaar hebben we er ook een blog aan gewijd en het is zo de moeite waard! Wij zijn ondertussen HASH VERSLAAFD!

 

Het is een wandeling/run op iedere keer een andere plek op Grenada. Het gaat dwars door de bush en je komt op plekken waar je anders nooit zou komen ook al ben je nog zo ondernemend. Dit keer was de Hash bij Grand Etang een natuurgebied rondom de krater van een vulkaan. Met adembenemende uitzichten. Aangezien er best veel regenwoud is ontkom je er bijna niet aan dat je je al wadend door blubberige plekken, al klimmend en klauterend met de modder bijna in je oren bij de finish komt. Snakkend naar een biertje! Die smaakt dan echt heerlijk evenals de lokale lekkernijen. Het leuke van de Hash is dat iedereen meedoet. Lokale mensen, expats, vakantiegangers, zeilers, studenten. Maar ga niet hashen op je nieuwe schoenen. Je schoenen worden dan traditioneel ontmaagd = bier drinken uit je schoen voordat je ook maar een stap hebt gezet en ook de ‘Virgin-Hashers’ worden ingewijd, deze na de Hash vanzelfsprekend ook met bier! Mocht je ooit op Grenada komen, doe dan beslist mee aan de Hash. Het is echt geweldig! En je slaapt er heerlijk op! Maar pas op je ben zo verslaafd!

Lees Meer
1539 Hits
0 reacties

Even Tanken in Trinidad

Trinidad,

De Full Circle is een zeilboot. Maar toch heb je bijna dagelijks de motor nodig. Voor het ankerop gaan en het onder zeil komen. En later bij het aanlopen van de volgende baai en zoeken van een mooi plekje. En dat kost diesel. En diesel is duur. Maar niet in Trinidad. Trinidad ligt naast Venezuela en in die regio borrelt de olie zowat spontaan omhoog uit de grond. In Trinidad kost, ga eerst even rustig zitten voor je verder leest, de diesel …. 20 eurocent de liter! Ja, daar willen we graag even voor op- en neer varen vanuit Grenada, twee keer 80 mijl. Na het strijken van de zeilen tuffen we, op de laatste druppels diesel, de baai van Chaguaramas binnen.

 

Nu heeft de Full Circle, in vergelijking met de meeste andere ‘vertrekkersboten’, een geweldig grote tankcapaciteit van wel 1050 liter. Bij ons dus geen grote jerrycans vastgesjord aan de reling maar alle brandstof keurig in roestvrijstalen tanks onder in het schip. Maar om lekker goedkoop te tanken moet je hier met jerrycans in de bijboot naar de pomp. Gewapend met een stel geleende jerrycans, trechters en hevelslangetje (erg handig!) gaan we aan de slag. Vijf keer met het bootje naar de pomp, jerrycans op een rij en vullen maar. Snel weer terug naar de boot om leeg te gieten en te hevelen. Er zijn heel wat kilo’s versjouwd door de bemanning van de Full Circle. Maar ja, 100 liter diesel voor nog zo’n 200 euro. Dat scheurt strakjes lekker ‘met een ton goedkope diesel door het Panamakanaal, ver van huis maar in onze sas’. (vrij naar Henk Wijngaard)

Lees Meer
1420 Hits
0 reacties

Zo stoned als een garnaal

St. Vincent & the Grenadines,

Vanaf St. Lucia varen we naar St. Vincent. In Wallilabou Bay, die baai van Pirates of the Caribbean, komt Alex the Fisherman al zwaaiend ons tegemoet varen. Grappig dat hij ons en de Full Circle herkent. Verleden jaar heeft hij Paul uitgebreid visles gegeven! We nodigen hem uit voor een biertje aan boord waar hij ons over zijn plannen om zijn schipperspapieren te gaan halen vertelt. Leuk weerzien!

Ja en dan Bequia, gewoon een leuk kleinschalig eiland. Ligt net op de 13e breedtegraad waar de kans op een hurricane veel minder is en je redelijk save bent. Sommige verzekeringen eisen dat je rond 1 juli op of beneden de 13e breedtegraad bent. Ook hier ontmoeten we ‘oude bekenden’ en ankeren we op ongeveer dezelfde plek als verleden jaar, vlak voor het strand van Margareth Beach. Heerlijk ’s morgens overboord plonsen en naar het strand zwemmen. Het voelt een beetje als vakantie voor ons en daar hoort een uitstapje bij. We maken een oversteek op een oude Noorse veerboot die tussen Bequia en de hoofdstad van St. Vincent, Kingstown vaart. De oversteek duurt een uur en iedereen zie je heen en weer schudden. Iets is duidelijk niet zo als het hoort. Aan onderhoud doet men hier duidelijk niet. Men gaat pas repareren als het echt niet meer gaat. Kingstown is een kleurrijke stad en we struinen er de hele dag rond en zijn ’s middags weer terug op Bequia.

Op weg naar Grenada waar onze volgende gasten straks opstappen kiezen we nog 2 mooie plekjes om te genieten. Het mooie Caribische weer is weer terug. Strakblauwe lucht en een mooi zeilwindje. Prima omstandigheden om bij Tobago Cays achter het horse-shoe reef te liggen. Deze plek is onbeschrijfelijk mooi. Echt een plek zoals je je een Caribisch eiland voorstelt. We snorkelen dat het een lieve lust is en zien ontelbaar veel schildpadden en roggen. Met de dinghy varen we nog dichter naar het rif toe. Daar zien we tijdens het snorkelen zelfs een haai! Union Island ligt op nog geen uur zeilen van Tobago Cays en ook daar droppen we ons anker achter een rif. Klaren hier uit en drinken ’s avonds een ‘sapje’ bij het kleinste eiland van de Carieb genaamd HAPPY ISLAND, een barretje waar je alleen met je dinghy kan komen. De barkeeper is zo stoned als een garnaal, speelt voor DJ en houdt hele verhalen door de microfoon. Later op de avond als er geen kip meer op Happy Island zit geeft hij nog steeds een performance. Het voelt voor ons een beetje als een afscheidstournee, nog even de mooiste plekjes opzoeken. Mocht je ooit in de gelegenheid zijn……… Dit gebied is een aanrader!!

Lees Meer
1478 Hits
0 reacties

Wai toekoeboeli (Dominica) een eiland voor natuurzoekers

Dominica,

Wij lazen in één van onze reisgidsen dat Dominica waarschijnlijk het enige eiland is wat Columbus nog zou herkennen….! Het eiland werd door de Caribindianen Wai’toekoeboeli genoemd (‘lang is haar lichaam). Doordat de binnenlanden van Dominica zo moeilijk begaanbaar zijn was dit eiland vroeger niet interessant genoeg voor de diverse landen die zich hier gevestigd hebben. Maar goed ook want dit eiland is eigenlijk één groot natuurpark. Met talrijke rivieren, watervallen, meren en kraters…………

Met Annemarie & Bert varen we vanaf het heerlijke pittoreske Les Saintes deze groene parel tegemoet. Juist als Portsmouth goed ‘in beeld’ komt zien we een regencape in een bootje zitten. Het blijkt Albert te zijn. Onze gids van verleden jaar! Onderwel een beetje vissend wacht hij ondanks de regen de jachten op. En dat levert hem in ieder geval business op (van ons)!

 

De volgende ochtend rond de klok van 7 stappen we over van de Full Circle in zijn houten lokale scheepje voor een indrukwekkende tocht op de rivier. In de verschillende films van Pirates of de Caribbean komen scènes voor van deze rivier. Door de bijzondere lichtinval en de bijzonder gevormde mangrovewortels heel mysterieus. We genieten van dit vroege uitstapje.

 

Shadow, een afstammeling van de Caribindianen, is onze gids op ons tripje op het noordelijke gedeelte van het eiland per autobusje. Hij weet veel van de flora en fauna, stopt regelmatig om ons iets te tonen of uit te leggen. Zo weten we nu hoe de bananen op Dominica worden geteeld en geoogst! We zwemmen in de blauwgroene Emerald pool, waar je je niet zou verbazen als Tarzan of Jane langs zou komen zwaaien aan een liaan! Dat de natuur altijd zijn eigen weg gaat zien we als we een gedeelte van de weg zien dat compleet is weggevaagd door de heftige regenval. Oeps….. !! We lunchen in een lokaal restaurantje met geweldig eten en een even zo geweldig uitzicht op de Atlantische Oceaan. De volgende dag is Winston onze gids. ‘s Middags zeilen, nou ja zeilen… motoren we richting Roseau de hoofdstad van dit eiland. De volgende dag wacht Winston ons weer op dit keer aan de zuidkant van Dominica en aangezien er plek genoeg is in het busje gaan Ingrid & Ben van de Blabber ook mee. Winston laat ons de enorme houten pijpleidingen zien die worden gebruikt om elektriciteit op te wekken vanuit de hoger gelegen meren. Maar het meest spectaculaire van ons tochtje vonden we tocht wel de Titou Gorge. Een smalle opening tussen rotsen door met helder water waar je tussendoor naar een waterval in een soort van grot kon zwemmen. Je waant je in het paradijs!

 

Dominica is een van de armste eilanden van de Carieb. Is dat wel zo….?

Lees Meer
1432 Hits
0 reacties

Man-Go Overboord

Guadeloupe,

 

Het mangoseizoen is begonnen. En dat betekent dat op veel eilanden zoals Guadeloupe en Dominica de rijpe mango’s letterlijk uit de bomen vallen. De meeste mangobomen dragen veel vruchten. Zolang een boom niet in een tuin of op een plantage staat mag je de gevallen mango’s zo meenemen. Dat hebben we dus gedaan. Er is waarschijnlijk wel 10 kilo aan de boord van de Full Circle gebracht. Monique maakt daar heerlijke jam van. Binnenkort gaat de 1e container met potjes mangojam naar Nederland. Jullie kunnen de bestellingen doorgeven….

 

Maar het mangoseizoen en het bloeien van die prachtige flamboyantbomen valt ook samen met het begin van de regentijd ofwel het hurricane seizoen. Zonnige momenten worden nu regelmatig afgewisseld met stevige buien. Op de etappe van Guadeloupe naar Les Saintes kregen we een squall over ons heen met windstoten tot 45 knopen. Dat is best veel. Monique en ik hebben dan bekende procedures voor reven in het grootzeil en vooral het snel indraaien van de fok. Daar zijn we dan even heel druk mee. Zo druk dat ik wel zag dat de emmer met mango’s op het achterdek omviel, maar er weinig aan kon doen. Minstens 8 mooie mango’s verdwenen overboord. Maar gelukkig is het mangoseizoen nog niet afgelopen. Het hurricane seizoen helaas ook niet.

Lees Meer
1353 Hits
0 reacties

2 jaar onderweg

St. Maarten,

Zo worden we uitgewuifd vanaf de kade in Harlingen door heel veel vrienden en familie en zo ben je alweer 2 jaar onderweg. Vandaag op de kop af. De tijd is werkelijk om gevlogen. We blikken terug op een geweldige tijd!

Eerst de Europese kust afzakken met bijna continu gasten aan boord. Ondanks dat we ruim tijd hadden in gebouwd om mooie plaatsen te bezoeken en prachtige etappes te varen, is het altijd weer jammer als je ergens anker op moet gaan of los moet gooien van de steiger. Sommige plekjes zijn zo mooi dat je met pijn in het hart ‘afscheid’ neemt.

 

Ja en dan voor het eerst echt de oceaan op. Eerst kleine stukjes richting Madeira en de Canarische eilanden en dan het ‘echte werk’ naar de Kaapverden en Barbados. Waar ons Caribische avontuur begint. Ook dat is alweer bijna anderhalf jaar geleden!

 

Momenteel genieten we dagelijks van ons uitgebreide rondje Carieb. Vanaf St. Maarten gaan we zuidwaarts waar we de eilanden aandoen die we al gezien hebben. Afgelopen weekend hebben we onze gasten Sjaak & Anja, Jim en iets eerder Rob uitgezwaaid. We hebben een prachtige etappe gevaren in 2 weken (maar daar binnenkort meer over).

 

Vanavond gaan we hier op St. Maarten maar eens lekker chinezen om onze ‘2 jaar’ te vieren.

 

We hebben onze plannen voor de komende periode al uitgestippeld. In oktober/november komen we nog voor een periode naar Nederland, heerlijk vrienden en familie zien, alvorens we door het Panamakanaal doorgaan de Pacific op! We hebben er heel erg veel zin in! Het schijnt nog veeeel mooier te zijn dan de Caribische eilanden. Dus voorlopig blijven we door zeilen!

Lees Meer
1351 Hits
0 reacties

Nieuwe lichting

St. Maarten,

Het is een beetje vreemdgaan. Borrelen met de ‘nieuwe lichting’, de ‘vertrekkers’ van 2012. Want wij zijn van ‘2011’. Vorig jaar genoten we van veel borrels en BBQ’s op het strand met de bemanningen van de Friends, de Zsa Zsa, de Bo, de La Guelle, de Lola en de Immpuls. Maar die zijn allemaal al weer de grote plas over gestoken. Via de Azoren terug naar huis, naar hun baan, hun auto en de televisie thuis… (Woningnood, Boudewijn de Groot).

 

En wij? Wij zeilden nog een rondje in de Carieb en bezochten de ABC-eilanden, Jamaica, Cuba en de Dominicaanse Republiek. Op weg van de British Virgin Islands naar Sint Maarten was er leuk marifooncontact met de Ostrea. Pieter en Sabine met hun kinderen Mare (7), Katie (4) en Pien (1) doen een rondje Atlantische Oceaan. En op Sint Maarten ontmoeten we ook nog de Doen! Met Marijke en Thijs, De Poco Loco en de Explorer. Allemaal ‘nieuwe lichting’. En ze gaan allemaal volgende maand al weer terug naar Europa, via de Azoren. Naar baan, auto en televisie thuis…

 

En wij? Wij varen nog een half rondje in de Carieb en gaan dan eind van het jaar naar het Panama Kanaal. Stel je voor dat we de ‘lichting 2013’ gaan tegenkomen…

Lees Meer
1401 Hits
0 reacties

En het cirkeltje is rond...

St. Maarten - BVI,

Ik zie net dat de laatste blog alweer bijna een maand geleden is geschreven! Des te meer hebben we te vertellen. We waren ‘gebleven’ bij de aankomst op Jost van Dycke, een van de vele eilandjes van de BVI’s. We hebben nog een paar leuke plekken verkend om daarna de overtocht naar St. Maarten te maken om daar onze gast Kees op te halen en vervolgens weer naar de BVI’s te vertrekken. Voor het vertrek nog de laatste blik op de weersites. Niks op te zien en de wind een pietsje meer noord van oost (gunstig voor ons). Met een heerlijk briesje, lekker rustig verlieten we Norman Island om kruisend naar St. Maarten te varen. Hengeltje uit, boekje erbij….. heerlijk. Ja, en dan zie je plots een donkere lucht aankomen. Snel reven en de zeilpakken aan. Zag er zo op een afstandje ‘nat’ uit! Net op tijd! Maar waarvan wij dachten dat het een squal (zeer korte hevige bui met veel wind) was bleek een depressie te zijn die ons vergezelde tot aan Sint Maarten! En dan zijn we heel blij met onze Full Circle met de vaste buiskap, waar je ook onder slechtere omstandigheden droog en comfortabel kan zitten!

Ja en dan zitten we weer op Sint Maarten! Onze cirkeltje in de Carieb is rond! Bijna alle eilanden in dit mooie gebied hebben we gezien. Na ons tripje naar de BVI zeilen we weer naar het zuiden en kunnen al die geweldige eilanden wéér aan doen…..geweldig!

 

Hier op Sint Maarten is een bekende bijzondere plek voor vliegtuigspotters. De toestellen vliegen op het strandje rakelings over je heen. Als boeing 747 van de KLM aankomt, zitten alle terrasjes vol. Zo hebben wij ‘Kees aan zien komen’ en zijn daarna naar de aankomsthal gelopen en hebben hem op zijn FullCircles ontvangen.

 

Gezellig! Je vaart hier in een paar uur van Nederland (Simpson Bay) naar Frankrijk (Marigot Bay). Een mooie tocht om in te slingeren en nog even de laatste inkopen te doen voor het vertrek naar de BVI’s. Voor de wind. Anker op later in de middag en de volgende dag het weer te laten zakken in een prachtige baai op Virgin Gorda, Savanna Bay die we later de Swell of Hel Bay noemen. Er komt een begin van de avond een hele ongemakkelijke deining naar binnen waardoor we geen kopje op de tafel kunnen laten staan. Na een ongemakkelijke nacht verlaten we dit idyllische plekje en zoeken een volgend paradijselijk baaitje. We cruisen door dit mooie vaargebied en het lijkt wel iets rustiger te zijn dan 2 weken geleden. Op elk plekje doen we de anker check en zwemmen we in het heldere water. Sommige eilandjes zijn heel erg klein en niet geschikt om er ’s nachts te liggen, maar mooi om er een paar uur te dobberen aan een mooring. Een gebied waar je niet enorme grote afstanden hoeft te varen. Heerlijk relaxt dus en tijd genoeg om te lezen en te Scrabbelen.

 

Trouw houden we als we internet hebben de weerberichten in de gaten. Dinsdag lijkt de beste dag om weer terug te varen naar Sint Maarten. Tussen de eilanden door varen we naar Virgin Gorda om daar aan de noordkant het gebied te verlaten. Ook nu begint de tocht mooi en komen we in de ochtend weer in slechter weer. Een paar squalls met Sint Maarten al in zicht. En het venijn zit in de staart zegt men altijd en dat blijkt maar weer. Maar even na het middaguur kunnen we moe maar voldaan achter het anker gaan liggen! Kees heeft bewezen echte zeebenen te hebben en heeft enorme spieren ontwikkeld in zijn armen door al het lieren! Maar er is niets leukers dan aankomen na een lange zeiltocht!

 

Lees Meer
1287 Hits
0 reacties

We zijn weer onder de zeilers

Dominicaanse Republiek - BVI

 

Weer tijd om dit keer het anker uit de blub te vissen bij Samana (Dominicaanse Republiek). Ander soort ankergrond dan het witte zand bij de Turks & Caicos. Grote dikke klodders vette klei blijven aan de ankerketting kleven. Getver!

 

We hebben een kleine wijziging in het schema aangebracht doordat we Puerto Rico ‘overslaan’. Niet omdat we er niet heen wíllen, maar we hebben geen Amerikaans Visum en als je daar op eigen kiel aankomt sturen ze je gewoon weg. Dus hebben we een mooi ‘weather window’ afgewacht om te vertrekken. Normaal komt de wind hier uit het oosten en we moeten juist naar het oosten, maar liefst 280 mijl. Gerrit & Bettina van zeiljacht de Noordhinder hebben een speciaal abonnement op een weerguru (Chris Parker) met een mooi en duidelijk weerbericht en sturen die dagelijks naar onze sailmail. Een mooie aanvulling op de sites die we op internet bekijken en zeker straks op zee waar we natuurlijk geen internet hebben.

 

Met het vooruitzicht dat de wind een beetje in het zuiden gaat zitten en later in het noorden besluiten we te vertrekken. Ook de windkracht is prima, rond de 15 knopen!

 

Wat wij dachten dat een stevige tocht aan de wind zou worden blijkt in de praktijk een heerlijke tocht te zijn. Prachtig weer net voldoende wind om de Full Circle heerlijk door het water te laten klieven. Niets, je schrap zetten om nog enigszins comfortabel proberen te zitten. Maar gewoon lekker relaxt een boek te lezen of de krant op de I-Pad! Ik kan zeggen dat dit qua zeilen en weer de mooiste tocht is geweest sinds ons vertrek. Zo één waar je alleen maar van droomt…. 4 dagen en nachten met een hele constante wind met vol tuig! Niet één keer hoeven reven. En dan zijn we weer in een compleet ander gebied, de British Virgin Islands (BVI). Niet meer alleen in een baai liggen en bijna geen zeilers tegen komen. Het is hier schitterend, maar dat vinden wij niet alleen. Vanmorgen een mooring opgevist in White Bay van het eiland Jost van Dyke. De baai ligt vol met (charter-) boten. En naar een volgend eiland varen is geen 4 dagen maar hooguit 4 uur! Enneh…….. we krijgen alleen maar berichten dat er een kleine ijstijd is in Nederland. Kun je daar echt niet meer tegen dan boek je toch gewoon een reisje op de Full Circle…… We hebben net een last minute in de aanbieding!!

Lees Meer
1390 Hits
0 reacties

Op avontuur in klein Spanje

Dominicaanse Republiek,

We liggen met de Full Circle al een poosje in de baai van Samana (Dominicaanse Republiek), waar velen toeristen met kleine bootjes gaan Whale Watchen. Maar er is veel meer te zien op dit eiland. Columbus was net als wij heel enthousiast over Hispaniola, vooral toen er goud werd gevonden. De vele aanwezige Taino-indianen waren niet opgewassen tegen de Spaanse musketten en dus ging het kolonisatieproces heel snel. In eerste instantie werd een nederzetting gesticht aan de Noordkust van het eiland bij Isabelle. Maar later werd aan de Zuidkant een veel betere plek gevonden, het huidige Santo Domingo. Nu de hoofdstad van het eiland. Dus hup rugzak op, fototoestel & flesje water mee. Voor dag en dauw vertrekken we. We willen de boot geen nacht ‘alleen’ in de baai laten liggen. Voor weinig geld kun je met veel mensen in een klein busje. Een prima vervoersmogelijkheid! En het is maar 3 uur (one way)!

Santo Domingo, de oudste stad van de Nieuwe Wereld

Bartolomé Colón, de broer van de grote ontdekker, stichtte in 1496 aan de oever van de Ozama de stad Nueva Isabelle, later omgedoopt in Santo Domingo. Het is dus de oudste stad van de Nieuwe Wereld. In de Zona Colonial, een prachtig gedeelte van de stad zien we vele oude gebouwen, allen zo’n 500 jaar geleden gebouwd. Ja, die Spanjaarden zaten bepaald niet stil! De kathedraal, gebouwd tussen 1514 en 1540 is imposant. Een mooie rustplaats voor Columbus. Maar is dat ook zo?

 

Slepen met stoffelijke resten

Toen de grote ontdekker overleed werd hij begraven in Valladolid, Spanje. Drie jaar later, zo verteld onze reisgids, werden de resten naar Sevilla gebracht en in 1545 naar Santo Domingo, naar de nieuwe kathedraal. Toen Frankrijk in 1795 Santo Domingo veroverde, werd Columbus naar Cuba gebracht en vandaar in 1898 terug naar Sevilla. Maar….. in 1877 kwam echter bij een renovatie van de Kathedraal in Santo Domingo een lijkkist tevoorschijn met de inscriptie ‘Almirante Cristobal Colón’!? In 1992 werd, ter gelegenheid van de 500 jaar herdenking van de ontdekking van de Nieuwe Wereld, een nieuw monument geopend, het Faro de Colón. Hier werd op de openingsdag de resten van Columbus naar toe gebracht. Ja, ook na z’n dood bleef die oude ontdekker lekker doorreizen. Maar het blijft een raadsel waar hij nu echt rust heeft gevonden.

 

Te paard, te paard…..

Een uitstapje meer in de ‘buurt’ is Salto de Limón, een hele mooie waterval. Je kunt er echter slechts komen met een tocht van drie kwartier op een paard. Een hele ervaring. Monique reed als een ervaren amazone. Persoonlijk koers ik toch liever met stuurboord en bakboord.

 

 

 

Lees Meer
1512 Hits
0 reacties

Dure Barrys..

Dominicaanse Republiek,

 

We hebben de Turks- en Caicoseilanden verlaten. Inmiddels waren we zolang ten noorden van de grote Antillen dat we het weer wat beter konden lezen. Met een interval van ongeveer twee weken heb je hier te maken met een Northerly. Ik schreef hier al eerder over. Een koufront vanuit Noord Amerika wat de wind doet draaien van oost naar Noord tot zelfs Noordwest. En dan kan het gebeuren dat je dus met een lekkere bakstagwind gemakkelijk naar het Oosten zeilt. Dat is een stuk beter dan dagen tegen de passaatwind in liggen hakken. In twee dagen ruim 300 mijl afgelegd. Maar zo’n koufront brengt wel regen en koude lucht met zich mee. De bemanning van de Full Circle heeft dan ook joggingbroeken en shirts met lange mouwen moeten opzoeken. Ja, zelfs de zeilpakken zijn voor enkele uren uit de kast gehaald! Het moet niet gekker worden…

 

Maar wat denk je hiervan? Hoe mijn mooie Dubarry zeillaarzen tevoorschijn kwamen? De hele tussenzool verpulverd, overal troep op het dek. Ja dan worden Dubarry’s pas écht Dure Barry’s. Toch maar eens een mailtje aan wagen.

 

Onderweg overigens nog een mooie ervaring gehad. Eén om pas écht stil van te worden. Opeens hoor ik een blazend geluid van achter de boot. Ik kijk om en zie een enorme walvis, waarschijnlijk een bultrug, op slechts een meter of tien achter de boot. Hij zwom achter ons aan en kwam wel een keer of vier aan de oppervlakte om te blazen en adem te halen. ‘Wat doe jij in mijn oceaan met die rare witte boot’ zal die wel gedacht hebben. Heel indrukwekkend maar ook wel een beetje eng. Heb maar wat naar stuurboord gestuurd. Je moet tenslotte niet in aanvaring komen met zo’n gevaarte.

 

Inmiddels ligt de Full Circle in de baai van Samana op de Dominicaanse Republiek. Even bijkomen en goed fourageren. Vers fruit en groente zijn hier in overvloed te koop tegen redelijke prijzen. En wat ook mooi is, de sailmaillaptop, al enige tijd uit de lucht, is weer gemaakt. Een nieuwe memory card en klaar is kees. Nu mijn dure barry’s nog…

Lees Meer
1337 Hits
0 reacties

KLM-Blauw en Turks en Caicos-Blauw,

Turks & Caicos,

 

Astrid, Purser bij de KLM en onze gast van deze week, vloog op Providenciales, op de Turks & Caicos eilanden. Nooit van gehoord zul je denken, wij ook niet voordat we deze hoek in zeilden… Maar des te bekender zijn deze eilanden in The States, áls je hier al mensen ziet, zijn het Amerikanen. Maar gelukkig zitten die vooral aan de noordkant van het eiland in één van de vele resorts. Als je dus een rustzoeker bent, ben je hier aan het juiste adres….. (niet in zo’n resort gaan zitten dus!). Het gebied is vrij uitgestrekt, allemaal eilanden rondom een enorme zandbank, de Caicosbank. Je schijnt hier waanzinnig mooi te kunnen duiken. Wij varen ook over de ondiepte richting Providenciales. De dieptemeter geeft niet meer dan 2½ meter aan. Meest van de tijd nog minder. Dat is best wel weer even wennen….. Doordat het water zo ondiep is is het prachtig blauw en op de meeste plekken ontzettend helder. We liggen bij West Caicos aan de rand van een ondiepte aan een mooring met 12 meter onder de kiel, maar kunnen nog steeds de bodem zien! Dus ´plonzen en snorkelen´ ….. Astrid zegt plotseling heel droog:”Paul, ik geloof dat ik een haai zie”. Dat hebben we ook nog nooit meegemaakt en…. jaa hoor, vlak over de zeebodem, zonder ons een blik waardig te keuren zwemt een haai van zo´n 1½ meter! Kunnen we ook weer afstrepen…… Het was voor mij een ouderwets weekje en dat zat ´m in het KLM gevoel. Ik waande me weer op een vlucht…. Waar je snel contact maakt en kletst over van alles en nog wat!! Astrid vliegt al 25 jaar en nog steeds met heel veel plezier. Dat merk je direct. Er zijn heel veel dingen veranderd in de ruim 10 jaar dat ik er weg ben. Maar zoveel dingen zijn zoooo herkenbaar. Het meest bijzondere plekje waar we hebben gelegen was French Cay, een klein onbewoond eilandje, nou ja onbewoond, de inwoners zijn duizenden vogels. Doordat de wind compleet ging liggen toen we daar ankerden, was het water rimpelloos en kon je zo naar de bodem kijken, we konden een rog en een barracuda volgen! Kortom we hebben heerlijk gezeild met veel wind, minder wind, weinig wind en ik heb mijn toch nog wel blauwe hart opgehaald! O, ja Paul en Astrid hebben ook genoten!!

 

Lees Meer
1422 Hits
0 reacties

O jee een Northerly...

Turks & Caicos,

Al een poosje varen we boven de 20e breedtegraad. Dat betekend dat we af en toe de bekende passaatwind wat kwijt raken en gevoeliger zijn voor wind uit het Noorden. Afgelopen weekend was het zover. De windguru voorspelde al enige tijd de passage van een Koufront, ook wel Northerly genoemd. Op zich niks bijzonders maar de meeste ankerplaatsen zijn goed beschut voor wind en golven uit het oosten…

Het werd dus al gauw onrustig op onze ankerplek en de Full Circle begon aardig te rollen in de swell. En een dag later zou het ruim dertig knopen waaien met golven uit Noordwest tot Noord… wegwezen dus!

 

Met alleen een stukje genua uit zeilen we prima. De kaart wordt bestudeerd. Maar goede ankerplekken voor wind uit het Noorden zijn schaars. Nu weten we dat er op West Caicos nog een marina is. Maar de ingang ligt wel aan lager wal en om binnen te komen moeten we tussen de riffen door. Spannend. Nu heb ik ooit geleerd dat je altijd vlak voor de ingang nog kunt omkeren. Dus eerst maar wat dichter bij komen en de ingang verkennen. Links en rechts naast de ingang breken de golven op het rif. In het aanloopkanaaltje zou voldoende water moeten staan. Maar er lopen wel golven. Op de motor varen we naar binnen. De diepte loopt terug. ‘1,80 – 1,50’, Monique houdt de dieptemeter en kaartplotter angstvallig in de gaten en geeft aanwijzingen. ‘Iets meer naar bakboord’. ‘1,30’. Ik heb me voor genomen bij één meter onder de kiel de streep te trekken. Maar wat nou omkeren? De golven zetten ons naar binnen! ‘negentig centimeter’! We surfen tussen de pieren door. Snel loopt de dieptemeter weer op. We zijn binnen! Geen steiger te zien dus we gooien midden in de haven het anker maar uit. Laat die dertig knopen maar komen…

 

Het moet een groot complex worden, marina en resort op West Caicos. Maar de financiële crisis heeft ook hier roet in eten gegooid. Wanneer we een stukje gaan wandelen op het eiland spreken we Alex. Hij doet wat klusjes en houdt een oogje in het zeil. Het complex was gefinancierd door Lehman Brothers, zo verteld hij. En ja, was dat niet de eerste grote bank die omviel in 2008? Sinds die tijd ligt de boel dus stil. http://tinyurl.com/bxhffu3En twee hurricanes hebben het ook geen goed gedaan. We kijken bij de villa’s en ‘condo’s. Je kunt zien dat het allemaal mooi gepland is, mooie opzet. Maar voorlopig is het zwembad overwoekerd met planten en zijn er nog lang geen klanten…

Lees Meer
1261 Hits
0 reacties

Whale tail

Turks & Caicos,

Jaaa, we zijn weer bij met de blogs! We liepen een tijdje achter door onze ‘vakantie’ op Cuba. Maar we zijn weer helemaal bijgekletst! Ondertussen liggen we bij de Turks & Caicos eilanden. Voor een mooi strand met een 5 sterren+ resort. Waar we mooi ‘internet van kunnen lenen’ met onze super antenne. Gisteren zijn we hier de wal opgeweest. Dachten misschien makkelijk naar Providenciales (hoofdstad) te komen. Maar er is hier niet anders dan het prive resort. We werden allervriendelijkst ontvangen. Iemand wilde wel een oogje op de dinghy houden en we mochten zelfs een drankje drinken! Paul blikte of bloosde niet toen ie af moest rekenen. Maar het was echt belachelijk duur! ’s Avond heb ik nog even op de website gekeken van het Resort en zag dat de goedkoopste accommodatie > 1000 USD per nacht was! http://tinyurl.com/crdsbzeWat is een weekje op de Full Circle dan goedkoop, hahahahahaha. Vanaf Cuba naar deze eilandengroep hebben we nog 2 x een stop gehad. Great & Littele Inagua hebben we aangedaan (zuidelijke eilanden van de Bahama’s). Bij het naderen van West Caicos zien we eerst een groep dolfijnen. Nog geen half uur later zwemt er in tegengestelde richting een walvis! Bij de tweede keer dat ie bovenwater komt zien we zelfs zijn staart! Geen twijfel mogelijk …… een WALVIS! Oehhhaaaaa….. dat bezorgt je kippenvel! Prachtig! Voordat we richting ankerplaats varen zien we nóg een walvis! Februari, maart en een gedeelte zijn de maanden dat ze hier zijn. ’t Is spectaculair. Nu gaan we maar weer verder met de kluslijst. We hebben alweer het een en ander kunnen afstrepen……. O, ja, kun je snel beslissen en wil je ook walvissen zien….. we hebben nog plaats op de Full Circle!

Lees Meer
1286 Hits
0 reacties