imageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Reizen in het land van de Tatami, Onigiri, Shinkansen & Ryokan (laatste deel)

Het laatste deel van onze reis speelt zich af op Kyushu. We razen weer met enorme Shinkansensnelheden richting zuiden. Halverwege Kyushu remt de Shinkansen af en gaat langzamer verder. Wij denken dat het te maken heeft met aardbeving die niet zo lang geleden heeft plaatsgevonden op Kyushu. Als we kijken zien we ook vele huizen met blauwe dekzeilen over hun dak. In de buurt van Mount Aso.

Lekker treinen met zijn allenJapan is een heel langgerekt land, waardoor er best veel verschil in temperatuur is. In Hokkaido waren we eigenlijk een beetje  te dun gekleed. Hier op Kyushu is  de temperatuur prima. Alleen de weergoden hebben het minder met ons voor. Er wordt de hele dag regen voorspeld. Ja wat zullen we dan gaan doen? Een bezoek aan de 'onsen' staat nog op ons verlanglijstje. We informeren aan de receptie van het hotel. We merken dat verder weg bij de grote steden, de mensen minder goed Engels spreken. Minder plattegronden in het Engels en ook de bewegwijzering wordt anders. Maar we komen eruit en stappen in een taxi die ons naar de onsen brengt. Bijna iedereen in Japan gaat regelmatig naar de onsen. Een onsen is een soort van public bad, in de buurt van een geiser of een natuurlijke bron. Het schijnt goed voor je huid en je gezondheid te zijn. Ook het nemen van een bad gebeurd met rituelen. Gelukkig ben ik er al een paar keer geweest en weet hoe het weekt. De mannen en de vrouwen badderen gescheiden. We voelen ons helemaal schoon en fris als we uitgebadderd zijn.enthousiaste suporters bij baseball
 
Voor de volgende dag was er geen regen voorspeld maar het ziet er toch een beetje 'drizzelig' uit. Er is een spoorlijntje naar het zuiden. De kust daar is prachtig, dus we treinen weer een dagje. We hebben zoveel geluk, als het treintje het station komt binnenrollen blijkt het een heel bijzondere trein te zijn. Helemaal van hout. De Umisachi Yamasachi. Hij rijdt maar 1 x op die dag, dus we hebben echt mazzel.
De stewardessen komen komen langs met koffie en andere verfrissingen. We maken foto's met speciale conductricehoedjes en machinistpetjes op. Er zit zelfs een crew aan boord van een reisprogramma uit Hong Kong die ons interviewt. Kortom we genieten van de Speciale treintjeambiance, maar vooral van de prachtige omgeving. Onderweg wordt nog een stop gemaakt waar we lokale lekkernijen kunnen kopen en op de foto mogen met een soort van oud-Japanse krijgers. We hebben (weer) een top dag!
 
Verkoopstertje bij baseballAan alles komt een eind dus ook aan ons verblijf in Japan. We vliegen terug naar Kuala Lumpur vanuit Fukuoka, de hoofdstad van Kyushu. We hebben nog 1 ding op het lijstje staan, wat we nog willen doen......
Een Japanse Baseball wedstrijd bijwonen! En ook dat lukt. Op dinsdagavond speelt de baseball club van Fukuoka, de Fukuoka Hawks thuis. Het is een spektakel! Niet te beschrijven zo leuk! Met veel aanmoedigen, zingen en een ritueel met ballonnen in de 7e inning. Het is echt helemaal te gek. Moet iedereen doen die naar Japan gaat! De overwinning wordt gevierd met vuurwerk in het prachtige stadion. Een geweldige afsluiting van een geweldige vakantie.
 
We eten nog een hapje bij een van de foodstalls en proosten een laatste keer op deze supervakantie in dit bijzondere land. Japan is echt geweldig! Sjaak en Anja het was super gezellig met jullie!
 
 
Lees Meer
712 Hits
0 reacties

Reizen in het land van Tatami, Onigiri, Shinkansen & Ryokan (deel 4)

Het ritje met de cable car van Koyasan weer naar 'beneden' blijft een feestje! Het is zo steil! We vervolgen onze origami kraanvogelsweg weer naar Osaka waar we onze bagage weer uit de lockers halen. Handig deze enorme lockers waar je grote stukken in kan bewaren. Scheelt een heleboel gesjouw. We hoppen weer op de Shinkansen voor een 'klein stukje' naar Hiroshima.

Verleden week zagen we nog beelden van Hiroshima omdat de G7 daar werd gehouden. En nu staan we er zelf!
We wandelen door het Peace Park en beginnen met het museum. Het geeft een goed beeld van  de afschuwelijke gebeurtenis in 1945. De atoombom die op deze stad is gegooid. Om niet teveel te hoeven missen wandelen we door het museum met een audio apparaatje. Het is eigenlijk zo afschuwelijk wat mensen elkaar aan kunnen doen! Onvoorstelbaar! Een horloge dat precies stil is blijven staan om 08.15, toen de bom Japanse Lockersviel. Kledingstukken en allerlei attributen waaraan men dacht te herleiden dat deze van hun geliefden waren. Van veel mensen is niet meer terug gevonden.
Indrukwekkend is het verhaal van Sadako Sasaki. Zij had de ramp overleefd maar overleed op 25 oktober 1955 op 11 jarige leeftijd aan leukemie door de straling. Zij had de hoop dat als ze 1000 origami kraanvogels zou vouwen, ze niet zou overlijden. Helaas heeft ze dit aantal niet gehaald. Er is een monument voor haar opgericht. Duizenden kinderen vouwen nog steeds kraanvogels om deze te brengen of op te sturen naar Hiroshima. Wij waren getuige van een groep schoolkinderen die een toespraak hielden, een mooi lied zongen en vervolgens ceremonieel een hele grote sliert met kraanvogels naar het monument brachten. Kippenvel.....
Het park is mooi aangelegd met als eye catcher de A-bomb dome. Dit is het enige gebouw wat is blijven staan Adomeen doet herinneren aan die verschrikkelijke dag, 6 augustus '45. Het lijkt wel of iedereen die door het park loopt nóg stiller is dan normaal.
 
Hiroshima is tegenwoordig een moderne stad. Met prachtige winkels en leuke restaurantjes. Het lukt ons trouwens om een hele hippe kroeg te vinden met een terras. Okonomiyaki (Japanse pannekoek) is trouwens een gerecht uit deze streek. Dus dat staat op het menu voor diner. We Horlogekruipen onder een gordijntje door in een klein restaurantje met een soort van kleuterstoeltjes. Vinden wij...,. Japanners zijn gewoon wat kleiner uitgevallen dan wij westerlingen. Ook hier hebben we weer het gevoel dat we wat langer hadden willen blijven. Maar wij Shinkansen addicts hebben bedacht dat we ook het zuiden van Japan willen zien. Dus op naar Kagoshima!
Lees Meer
1000 Hits
0 reacties

Reizen in het land van de Tatami, Onigiri, Shinkansen & Ryokan (deel 3)

We hebben al heel wat kilometers in de benen en die voelen ook best stram aan. Eigenlijk hebben we wel zin in een rustig(er) dagje. We zijn alle vier zeer onder de indruk en eigenlijk wel dol op de Shinkansen. Paul komt met het lumineuze idee om naar Hokkaido te gaan, Hotel Jokurahet meest noordelijke eiland van Japan. We hebben eigenlijk mazzel want het traject naar Hokkaido is net pas geopend. In maart dit jaar! De Shinkansen rijdt tot Hakodate, een vriendelijke havenplaats. Eigenlijk voelt het wel een beetje bespottelijk om 8 a 9 uur voor de lol in de trein te gaan zitten. Maar het zijn zulke mooie treinen en ze gaan zo hard! En we hebben natuurlijk de Japan Railpass! Jammer dat een groot gedeelte van de route ondergronds is of door tunnels, zodat we niet de hele tijd kunnen genieten van het mooie landschap. We gaan door een tunnel van wel 58 km, een groot gedeelte ligt onder water, deze tunnel verbind Honshu met Hokkaido. Toevallig lezen we die week in de krant Paul en zijn kacheltjedat dit niet meer de langste tunnel ter wereld is. De Japanners moeten het stokje overdragen aan de Zwitsers vanwege de nieuwe Gotthardtunnel.

Ochtend ceremonie koyasanEigenlijk is het jammer dat we maar 1 nachtje in Hakodate blijven... We hebben zo'n geweldig pensionnetje gevonden! Eén van de leukste overnachtingen die we hebben gemaakt. De eigenaren van Hotel Jokura zijn zo gastvrij! Bij het inchecken moeten onze namen spellen. Later blijkt dat we allemaal een set chopsticks krijgen met onze namen erop met een leuke foto erbij. De kamers zijn prima. We voelen ons er helemaal thuis, niet in de laatste plaats omdat ze er een houtkacheltje hebben staan die we in Harlingen ook hadden! Good old times! We worden met de auto bij een sushi restaurant afgezet nadat onze host ons eerst de highlights van Hakodate heeft laten zien. We genieten van de sushi's die op een lopend bandje voorbij komen. Als we sake bestellen wordt er een ritueel opgevoerd waarbij er hard wordt geroepen! Haha.... heel grappig. We bestellen er 'voor de lol' nog één!
Na een heerlijk Japans ontbijt mmmmmm ..... in het hotelletje lopen we weer langs de haven naar het station. Cable car bij koyasanEcht jammer dat we hier niet langer konden blijven. Maar we hebben de volgende nacht de enige overnachting die we lang vooraf geboekt hebben!
 
En deze is bij de monniken op Koyasan. Koyasan is een berg in de prefecture Eten bij de monniken(provincie) Wakayama. Via Osaka (waar we onze bagage in een locker stoppen) nemen we het boemeltje naar Koyasan. Het laatste stukje gaat met een heel steil kabelbaantje. Op Mount Koya staan meer dan honderd tempels (vroeger nog veel meer). Het is een bijzondere plek waar je de mogelijk hebt om in een tempel te overnachten. Vanzelfsprekend weer op de traditionele manier (tatami & futon) met uitzicht op een mooie tuin. We wandelen over de begraafplaats De grootste begraafplaats van japanOkunoin, het is de grootste begraafplaats van Japan en heel bijzonder als je hier wordt begraven. Boven dien is hier het mausoleum van Kukai, de stichter van het Shingon Buddhisme.  's Avonds na het eten lopen we er nog een keer heen. Dan is het zo mooi verlicht. Voor het avondeten verkleden we ons in een jukata (katoenen kimono) en proberen zo goed en kwaad als het gaat op de tatami onze overheerlijk vegetarische maaltijd te eten. Je moet er wel wat voor over hebben, beetje kramp in je benen, maar het is wel heel bijzonder! We zijn helemaal zen! Heel vroeg de volgende ochtend wonen we het ochtendceremonie bij. Het voelt zo ver weg van onze westerse wereld. Het is echt een aanrader mocht je ooit de plannen hebben om naar Japan te gaan.
 
Lees Meer
835 Hits
0 reacties

Reizen in het land van de Tatami, Onigiri, Shinkansen & Ryokan (deel 2)

We verlaten de miljoenenstad Tokyo en verruilen de drukke omgeving voor prachtige natuur. We moeten we Hertjes van Naraeen poosje reizen met diverse treinen en het laatste stukje met de bus. Maar we zijn in het bezit van een Japan Railpass en kunnen met deze kaart op al het JR openbaar vervoer inclusief de Shinkansen die met 300 KM door Japan 

Pas op voor berenDe Kiso Vallei is prachtig, het ligt in de Japanse Alpen overal waar je kijkt is het groen. De lokale bus brengt ons het laatste stukje naar Magome waar we een Minshuku (Japanse herberg) hebben geboekt. Magome evenals Tsumago zijn oude poststadjes. In het Edo tijdperk was Nakasendo de oude verbindingsweg tussen Edo en Kyoto. De stadjes fungeerden als pleister
plaatsen voor vermoeide reizigers. Het oorspronkelijke karakter is goed bewaard gebleven!
We slapen weer op een tatami. Er liggen yukata's (katoenen kimono's) voor ons klaar. Heerlijk om die aan te trekken na een verkwikkende douche. We wandelen door het dorp met uitzicht op de bergen en verkennen alvast waar de route begint die we morgen gaan lopen. 
Om half 7 staat er een verrukkelijk Japans dinner voor ons klaar. Een blad met allemaal kleine bakjes en schaaltjes met de heerlijkste hapjes erop. We houden onze uitspraak:" Je eet je stokjes erbij op", er maar in.
 
Na een uitgebreid Japans ontbijt hiken we van Magome naar Tsumago. Een afwisselende trail met op vele Bijbeppen met Naruse sanplekken een bel. Deze is om de beren af te schrikken. Je zou er maar een vinden op je pad! Halverwege is er een rustplaats. Een zeer vriendelijke Japanner voorziet iedereen die hier wandelt van thee met wat lekkers. Je mag iets doneren maar het is niet verplicht. Wij hebben gelukkig flink wat Hollandse souvenirs mee. Waar we vele Japanners blij mee maken! Hij is blij met zijn Delfsblauwe klompjes (made in China).
Tsumago is toeristisch maar op een leuke manier. De Japanse schoolkinderen in uniform kom je echt overal tegen. 
 
Lijkt wel dagboek van een geishaEn zeker in Kyoto, onze volgende stad op het programma. Voor de 1e avond heb ik gelijk een afspraak kunnen maken met Naruse-San, een oud collega van het Okura, die ondertussen general manager is van Okura Kyoto. Tegenwoordig een druk bezet man. Dus ik ben heel blij dat het op zo korte termijn gelukt is hem te zien. Met Japanners erbij kom je toch in andere restaurants terecht. We eten heerlijke sashimi en andere delicatessen, drinken sake en proberen ook nu de verloren jaren een beetje bij te praten.
Voor Kyoto hebben we 4 dagen ingepland. Uiteindelijk boeken we nog een nachtje bij omdat er zóveel te zien is hier. Bovendien doen we ook het uitstapje naar Nara vanuit Kyoto. Bij de Airbnb die we hebben geboekt hebben we fietsen! Kyoto is prachtig om met de fiets te doen. Het is vlak, ligt tussen de bergen in en de afstanden zijn niet al te groot, maar wel te groot om wandelend te doen.
In Kyoto staan zoveel tempels, velen staan op de lijst van UNESCO. We kiezen Dagje met aurynde must-sees en vergapen ons oa. aan de prachtige bouwwerken. Ginjakuji en de Kingakuji tempel ( zilveren en de gouden tempel). Een bezoekje aan Gion, het Geisha district. Met Auryn, een zoon van goede vrienden die in Osaka studeert, gaan we naar de Fusimi Inari tempel ( bekend uit de film Half opgegeten kaart'Dagboek van een Geisha') en het bamboebos. Kyoto is echt prachtig. We hadden hier wel 2 weken kunnen blijven......
 
Nara is niet al te ver van Kyoto en makkelijk op 1 dag te doen (nou ja, je moet wel een keuze maken van wat je wil zien)! We besluiten het grootste houten bouwwerk ter wereld te bekijken, de hal van de grote bronzen Buddha ( Todai Ji temple met de Daibutsuden). Het bijzondere van Nara is dat er overal hertjes Grootste houten bouwwerklopen en ze zijn vaak zo tam. Je kan op verschillende plekken speciale hertenkoekjes kopen. En dat weten ze meteen... Ze komen direct achter je aan om je er vanaf te helpen. Paul let een momentje niet op en een hert heeft zijn plattegrond in zijn bek! Het lukt ons om de plattegrond terug te pakken maar er is wel een stuk uit! Voordat we de trein weer terug nemen doen we nog een sakeproeverij. We wisten niet dat er zoveel verschillende smaken sake waren. Zelfs een sparkling variant. Wij hadden iets te vieren op 28 mei (5 jaar onderweg) en zijn door Sjaak en Anja getrakteerd op wel heel bijzonder Japans eten!
Lees Meer
1082 Hits
0 reacties

Reizen in het land van de Tatami, Onigiri, Shinkansen & Ryokan (deel 1)

Een reis waar we al zo lang naar uit keken. En dan is het opeens zover! De Full Circle dobbert in de haven Met Sjakie en Anja in de treinLangkawi en wij pakken onze rugzak/roltas. Die heb je wel nodig in Japan. Het stikt er van de stations (eki), niet altijd met een lift of roltrap. Dus heb je dan een onhandige koffer bij je, dan sjouw je je rot op al die trappen! De periode van onze reis plannen we rondom de conferentie van Sjaak die voor zijn werk in Tokyo moet zijn. Sjaak en Anja zijn één van onze topboekers. Leuk om eens op een hele ander manier met hun te reizen vooral in dit bijzondere land.
 
Via Airbnb boeken vinden we betaalbare accommodatie buiten het centrum van Tokyo. Het is even reizen maar dan kunnen we meteen wennen aan het subway- en treinsysteem. Alles zo efficiënt geregeld en alles op tijd, echt op de seconde! Meteen maar beginnen met de Japanse manier van slapen, op de tatami (prachtige rieten vloermatten), daarop een futon, een soort van matrasje met een dekbedjeCandie en de chef. Japanners wonen niet groot. Het grootste gedeelte van Japan is bergachtig. Dus zijn er op vele vlakke stukken enorme steden gebouwd. Met wederom zeer efficiënt ingerichte huisjes. Het is allemaal wat kleiner dan we gewend zijn. Af en toe hebben we het gevoel van een olifant in een porseleinkast!
 
Seyasan Verrassend genoeg ontmoeten we een oud-collega van mij uit mijn Okura-tijd. Seya-San heeft een dagje vrij voor ons gemaakt en is onze gids! We zien een bruidspaar bij de Meji shrine, hippe jongelui bij Harajuku en een prachtige tempel in een leuke buurt (Asakusa). Het is zo'n 20 jaar geleden dat ik Seya voor het laatst heb gezien. Genoeg om over bij te kletsen. We eten een heerlijke lunch en na een biertje in de buurt van het oudste pretpark middenin Tokyo nemen we weer afscheid. 
 
Met Candie (ook een oud collega) zwerven we de volgende dag door Tokyo. Indrukwekkend is de Hibiya crossing. De drukste oversteekplaats ter wereld. Geweldig gezicht als iedereen tegelijkertijd gaat lopen! Met de enorme video schermen en de neon reklame heb je wel het gevoel 'ik ben in Tokyo'!!! Hachiko is een hond die iedere dag zijn baasje van het station haalde. 10 jaar lang nadat zijn baasje was overleden, totdat de hond zelf overleed, zat hij iedere dag op hem te wachten bij het station. Er schijnt ook een film over te zijn gemaakt. Voor deze trouwe 4 voeter is een standbeeld opgericht! Ook van Candie nemen we weer afscheid nadat we in een Sushi eten op de vismarktsuperleuk restaurantje heerlijk hebben gegeten.
 
Onze laatste Tokyo-dag spenderen we op de beroemde Tsukiji vismarkt. Die moet je hebben gezien! We hebben mazzel want eind van dit jaar gaat de vismarkt verhuizen naar een andere lokatie in de Bay of Tokyo! Je kijkt je ogen uit hier. We sluiten rond 11 uur ons bezoek af met een heerlijk sushi ontbijt en voor dat we er erg in hebben staat er een biertje naast! Het is lekker, je eet er bijna je stokjes bij op!
Lees Meer
849 Hits
0 reacties