imageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Crossing the South Atlantic

Tussen 20 februari en 11 april ben ik aangemonsterd geweest op de Full Circle voor het oversteken van het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan, vanaf Kaapstad naar Ilha Fernando de Noronha.

Een bonus

Age SossusvleiZo mag je het gewijzigde reisplan wel noemen. Waar het de bedoeling was om vanaf Kaapstad rechtstreeks naar St Helena te varen stelde Paul en Monique voor om eerst Walvisbaai in Namibië aan te doen. In plaats van Walvisbaai is het door gebrek aan wind dan wel wind uit de verkeerde hoek Lüderitz geworden. Het plaatsje is begin vorige eeuw ontstaan en werd bewoond door Duitse kolonisten die op zoek waren naar diamanten in de woestijn. Ook nu worden er nog steeds diamanten gewonnen in de woestijn en op de zeebodem voor de kust. Duitse invloeden zijn er nog terug te vinden door ondermeer de straatnamen en de Duitse architectuur. De woestijn in de omgeving is verboden gebied, hetgeen kenbaar wordt gemaakt door bordjes met daarop de tekst "Sperrgebiet"

Vanaf Lüderitz hebben we met een gehuurde 4 weel drive pick-up een  drie daagse trip gemaakt naar de zandduinen van Sossusvlei. 'S nachts geslapen in een geleende tent van de autoverhuurder. Het vergt enige gewenning rijden in Namibië, sowieso rijden ze links en daarnaast bestaan de wegen voornamelijk uit gravel. De kunst is om er niet te zacht overheen te rijden zodat de auto in een cadans komt en je de oneffenheden niet zo erg voelt.  Het landschap is zeer afwisselend en evenals de zandduinen van een ongekende schoonheid. Na drie dagen en een kleine 1400 km hebben we het " bakkie" weer ingeleverd bij de verhuurder. Namibië is een prachtig land met zeer vriendelijke inwoners, zeker de moeite waard voor een langer bezoek, ook zonder boot, daar heb je niets aan in een woestijn.

St Helena

Vanaf afstand een hoge kale rots, maar eenmaal aan land blijkt het, behalve kaal langs de kust een prachtig groen binnenland te hebben. Het eilandSt Helena Jamestown met circa 5000 inwoners, bekend als verbanningsoord van Napoleon is nog steeds Brits grondgebied. Wat Napoleon nooit is gelukt, hij stierf op het St Helena na 8 jaar ballingschap, schijnt een Nederlander volgens het plaatselijke museum in 1993 wel gelukt te zijn. Ontsnappen!  De Nederlander was aangehouden voor het smokkelen van drugs met zijn schip. Met behulp van een eilander, die een kleine zeilsloep voor hem had gebouwd was hij er in geslaagd  naar Brazilië te zeilen. De eilanders staan bekend om hun vriendelijkheid en hulpvaardigheid, iedereen zegt elkaar gedag in het voorbijgaan en een lift laat nooit lang op zich wachten, soms kan je natuurlijk qua hulpvaardigheid ook wel een beetje doorslaan.

Behalve dat we over het eiland hebben getoerd en gewandeld, hebben we ook gesnorkeld met whalesharks.  Na een korte instructie, met als belangrijkste mededeling blijf op afstand en raak de beesten niet aan, ga je vanaf de boot het water in. In totaal hebben we 3 whalesharks gezien, een onvergetelijke ervaring. Alleen moeten de Whalesharks ook eens worden geinstrueerd, hou je keurig afstand van de ene, zwemt een tweede op minder dan een meter afstand langs....

Ascension Island

Om het eiland aan te doen dien je vooraf toestemming aan te vragen. Van groot belang is dat, evenals op St Helena, je kan aantonen dat je verzekerd bent voor ziektekosten en repatriëring. Ondanks dat de toestemming nog niet binnen was hebben we vanaf St Helena koers gezet naar Ascension. Daar aangekomen na een tocht van 6 dagen werden we uiterst hartelijk ontvangen door Portcontrol / touristoffice. Na het inklaren van de Full Circle vertelde de dame dat immigrations onderweg was en werden we nogmaals gewezen op de ziektekostenverzekering. Nadat de man van immigrations de stempels in onze paspoorten had gezet maakte hij de opmerking" by the way I suppose your insurances are okay... ."

AscensionOp het eiland wonen circa 450 mensen en is net als St Helena Brits grondgebied. Strategisch hechten zowel de Britten als de Amerikanen er grote waarde aan. Beide naties hebben er een militaire basis. Doordat het vliegveld tot 2019 niet bereikbaar is voor de grotere toestellen van de Royal Airforce en het postschip HMS St Helena na de opening van het vliegveld op St Helena uit de vaart is genomen komt er op dit moment niemand op het eiland, zo is bijvoorbeeld het hotel op het eiland gesloten.  Taxi's en huurauto's rijden er niet. Het leven gaat er net zo snel als de schildpadden die na 35 jaar voor de eerste keer terugkeren om eieren te leggen op het strand

Tom, een onderwijzer, voor 2 jaar gestationeerd op het eiland, heeft ons een lift gegeven tot boven op de Green Mountain. Hij vertelde dat op het eiland oorspronkelijk een boom heeft gestaan en dat circa 150 jaar geleden alle vegetatie op de berg van buitenaf is aangeplant met als belangrijkste doel vocht vast te houden voor de waterhuishouding op het eiland.

Fernando de Noronha

Hooggespannen zijn de verwachtingen van het eiland wanneer het na 10 dagen op zee in zicht komt. Het is een nationaal natuurpark en om er aanFernando land te komen dient er een klein vermogen aan fees worden betaald. Welkom geheten door een groep dolfijnen die voor de boot uitzwemmen wordt het anker gedropt in de baai. Inklaren op zondag gaat niet lukken. Ook het vinden van een geldautomaat vergt de nodige tijd. Na het voldoen van de nodige fees op maandag ligt het eiland gedeeltelijk voor ons open. Gedeeltelijk, omdat voor een aantal stranden apart betaald moet worden. Hoewel we zeker niet het hele eiland hebben gezien en het zeker wel mooi is, kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat vanwege de grote aantrekkingskracht van de binnenlandse toeristen de overheid hiervan behoorlijk (mis-)gebruik maakt.

Naar huis

Na 7 weken + 1 dag, waarin we 4070 NM hebben afgelegd in 31 etmalen, vlieg ik 11 april naar huis. Beste Monique en Paul, hartelijk dank voor jullie gastvrijheid, het vertrouwen en de mogelijkheid voor deze unieke ervaring.

 

Age Meijer

Lees Meer
142 Hits

Ascension, midden op de South Atlantic!

Na 6 dagen perfect zeilen zijn we 'geland' op Ascension. Een nog meer afgelegen en nog kleiner eiland dan St. Helena. Met nog minder inwoners Dinghy dock(plusminus 800). Ook hier is het aan land komen niet eenvoudig! Jammergenoeg geen watertaxi's hier. Dus onze eigen dinghy moeten we te water laten.
Evenals op St.Helena zijn de mensen hier weer supervriendelijk. Inklaren gaat heel eeg snel. Immigration komt naar ons toe terwijl wij bij customs staan! Een supermarkt is ook snel gevonden. Dan op zoek naar koffietent en internet. Dat vinden we op dezelfde plek. Internet is ok hier, koffie iets minder, oploskoffie.... Na ja, als dat het enige mindere is!!
We proberen een plek te vinden om eventueel een toertje te doen. Bij het conservation Center krijgen we foldertjes mee. Daar staan Tom en Christine, Tom is sins 8 maanden leerkracht op dit eiland. Tom biedt ons een lift aan helemaal naar de top van Green Mountain. Wat super! We maken er een rondwandeling. Met prachtige vergezichten en lopen langzaam de berg weer af. Uitzicht vanaf Green MountainGrappig is dat de dorpjes hier One Boat en Two Boats heten. We krijgen vanuit Two Boats weer een lift naar beneden. Echt iedereen is vriendlijk hier.... Niet te geloven!!


O, ja de 6 dagen op zee waren prima! Tussen de 10 en 20 knopen wind! We hebben deze dagen vooral lezend, muziek luisterend, etend, vissend (niks gevangen, wel 3 x beet) doorgebracht.

Morgen gooien we weer los voor de volgende etappe.... weer ruim 1000 zeemijlen.....!!!!

Lees Meer
226 Hits

St Helena, verbannen voor een week

st helena1We kunnen niet zeggen dat we het eiland van verre zien liggen. We komen vroeg in de morgen aan. Als de zon opkomt moeten we dit vulkanische eiland toch zien.... Maar helaas het is slecht weer. Laaghangende bewolking en veel wind!

Maar dan zien we op een gegeven moment door de bewolking de contouren van St Helena! Dit eiland, midden in de Zuid Atlantische Oceaan. Ver van alles weg, echt in de middle of nowhere. Tot voor kort kon je dit eiland alleen bereiken met de postboot vanuit Kaapstad. Een dag of 5 op zee! Maar sinds heel kort wordt er op St Helena gevlogen. 1 x per week! De eilanders zijn er niet eens zo blij mee. Zij zagen de reis per postboot echt als een uitje!

st helena3Sinds verleden jaar hebben ze hier sterke moorings  neergelegd. Prima! Want ankeren is hier niet gemakkelijk en bovendien staat er altijd wel swell. We mogen een mooring oppikken en er is gelukkig een taxi service van de boot naar de kant. Want door die zo juist genoemde swell is het haast onmogelijk om een landing ergens te maken met je dinghy. Ook het afstappen van het taxi bootje vergt een soort van Tarzan manoeuvres.

Maar dan sta je op St. Helena! De mensen zijn alleraardigst hier en zeer hulpvaardig. Groente en fruit is hier moeilijk te krijgen, maar ze doen erg hun best om je te helpen bevoorraden.

st helena4De taxibootcaptain vertelt ons dat ie op zaterdag een toertje doet naar de whalesharks. Er zitten in het juiste seizoen altijd heel erg veel whalesharks rond St. Helena. Het seizoen loopt ten einde, maar hij vaart nog een keer uit op zoek naar deze kolossen die totaal ongevaarlijk zijn. Dus we hebben geluk! En we zien ze en zwemmen met ze! Een werkelijk onvergetelijke ervaring. Wauw..... Bovendien zien we ook nog mantaroggen. Wat een bijzondere dag!

st helena2Een andere uitdaging is de Jacobs Ladder. Een super steile trap naar de top van de berg. Maar liefs 699 treden die net een beetje de groot zijn. Gezien mijn kluts knieën zie ik van deze klim af en nemen Paul en ik een taxi naar boven. Age onze gast/crew loopt wel naar boven en komt aardig uitgepierd boven aan! But he did it! En het uitzicht is mooi. We zien de Full Circle beneden drijven.

Een dag later willen we wel iets meer van het eiland zien. Robbert, een man van rond de 80 jaar, doet toertjes rond het eiland met een auto die ook heel oud is. Zijn bedrijfje heet HISTORY ON WHEELS. We zijn amper weg of de motor slaat af en hij krijgt 'm niet meer aan de praat. Hij belt een monteur die prompt op komt dagen en hij loopt weer. Maar na een paar keer stevig tegen de berg op, vertrouwt hij het toch niet. De auto maakt vreemde geluiden. Hij belt een bekende, Larry, die het toertje van 'm overneemt. Larry, ook rond de 80,  neemt zijn taak serieus en laat ons echt heel veel zien, weet ook heel veel. We zien verschillende plekken waar Napoleon heeft gewoond tussen 1815 en 1821. Hij is hier op St Helena overleden, begraven en twintig jaar later herbegraven in Parijs.

St. Helena is een prachtig groen eiland. Het is nog heel authentiek. Toerisme gaat nu waarschijnlijk pas op gang komen vanwege het vliegveld. Er wonen hier maar 4500 mensen. We hebben het eiland en de vriendelijke bevolking in ons hart gesloten. En wie weet nu er een vliegveld is, komen we er nog eens........

De bewoners van St Helena worden ook wel 'Saints' genoemd, wij begrijpen nu waarom!

Lees Meer
146 Hits

Sail on....

Vis in loosgatNa de grandioze paar dagen in Namibië is het helaas weer tijd om verder te zeilen. We hadden er geen problemen mee gehad om langer in dit prachtige land te vertoeven. Maar we hebben een gast aan boord die op tijd op Fernando de Noronha (Brazilië) moet zijn en wij hebben gasten in SurinameJa wat doe je op zon trip en de Carieb .... Die niet de boot willen missen.

Een tocht van om en nabij de 10 dagen ligt voor ons! Ja, wat schrijf je over deze 10 dagen? De tocht verloopt voorspoedig. In het begin en vlak voor aankomst hebben we rond de 30 knopen wind. Maar verder is het een prima tocht!

 

Heerlijk om op deze tochten een extra persoon aan boord te hebben. Age is een prima zeiler en daardoor kunnen we 3 uur op en 6 uur af!! Fok op de boomHeel af en toe moet Paul uit zijn bed worden gehaald om te reven! Maar verder komen we allemaal prima aan slapen toe. De sundowner is het hoogtepunt van de dag en het diner kijken we ook altijd naar uit! Life is simple at sea!

Age vistWe vangen 3 x een goud dorade waarvan we er 2 terug gooien omdat ze te klein zijn. En 1 x een tonijn... Heerlijk verse sashimi bij de borrel! Over vissen gesproken. Er liggen 's morgens weer regelmatig vliegende vissen op het dek. Een heeft een geweldige snoekduik genomen zo in het loosgat!!!!

Verder lezen we veel, werk ik aan de digitale fotoboeken en staren we over de wijdse oceaan.....


Het leven van een zeiler is best zwaar!!!

Lees Meer
203 Hits

I have been to the desert......

SossusvleiBij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het opknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of Kamperenwest bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na Gaafalle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het Het geheim wat je deeltpark in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 dagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Bij het binnenvaren in Luderitz had ik een beetje het gevoel ergens in het midden oosten te zijn beland. Niet gek natuurlijk met zoveel zand.
Kijkende naar het dorpje zie ik enorm veel gekleurde gebouwtjes en daken. 's Morgens als we wakker worden komt er iemand aangeroeid. Het blijkt een Engelsman te zijn, Andy, die hier al een jaar of 15 woont. Voor een scheet en 3 knikkers heeft hij een trimaran gekocht die hij aan het Coolopknappen is. Zijn plan is om deze naar Frans Polynesië te varen en 'm daar te verkopen. Hij weet alleen niet of ie east of west bound gaat varen. Namibië ligt precies in het midden! Andy adviseert ons aan een mooring te gaan liggen en helpt ons daarbij. De mooring is van een diamantboot die pas in mei weer terug komt.
Andy heeft veel tips en wijst ons de weg. Lekker makkelijk, we zijn redelijk snel ingeklaard, hebben een simkaart voor de IPad en een auto geregeld voor de volgende dag om iets van het land te gaan zien. Na alle verhalen die we hoorden van Ad en Arienne en Joost zijn we ontzettend nieuwsgierig geworden naar dit land. Bij de 4x4 auto (bakkie) zijn een tent en een koelbox inbegrepen. Een gewone tent hoor niet zo'n 'ophetdakslaper'.

We zijn het er snel over eens dat we naar Sossusvlei gaan. De foto's die we hebben gezien van de roodgetinte duinen zijn adembenemend! En in werkelijkheid zijn ze nog mooier! Zover je kunt kijken rode duinen. Prachtig. Met opgedroogde meren er tussen. Het is prachtig om de Big Daddy te beklimmen in het zand.
We zijn tot vlakbij Sossusvlei gereden en hebben daar ons tentje opgezet. Om met het eerste licht het park in te rijden. Dan is het licht nog mooier! Het is even puzzelen met het tentje, maar net voor het donker staat ie op een mooie kampeerplek met eigen douche en toilet! De boerewors ligt op de braai en het is helder, dus een prachtige sterrenhemel.

Namibie is een enorm groot land en wij rijden maar een klein rondje! Nou ja klein, 1500 km in 3 Landschapdagen! We rijden voornamelijk op gravelroads. De uitzichten zijn fenomenaal en dan die rust.... Als je 10 auto's op een dag tegenkomt is het veel! Het grootste gedeelte van de auto's zijn van toeristen. Dus kun je na gaan. Er wonen nog geen 2 miljoen mensen in dit uitgestrekte land! De grotere plaatsen die op de kaart staan aangegeven bestaan vaak niet uit meer dan een paar huizen en een benzinepomp. Men raadt je ook aan elke keer als je een benzinepomp tegenkomt je tank te vullen ook al heb je maar een beetje gebruikt. Je weet nooit of de volgende pomp wel benzine/diesel heeft!

We hebben een hele mooie indruk gekregen van dit land, dat oorspronkelijk niet eens op onze planning stond! Als het even kan willen we hier ooit nog eens terugkomen. Wat een prachtig land.

Lees Meer
476 Hits