imageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Buena vista en Cuba Libre

Na ruim twee weken Jamaica gaan we dit prachtige eiland verlaten. We zijn inmiddels ‘uitgeklaard’ zoals dat heet. Hier in Port Antonio komen zowel de Health Officer, de ambtenaar van Immigration en de Douane naar je toe. En uiterst vriendelijk allemaal. No job is finished til the paperwork is done.

Maar over paperwork gesproken. Cuba is nu ons nieuwe reisdoel. Het moet er prachtig zijn. Maar voor inklaren moet je, hebben we gehoord van andere zeilers, wel een dag uittrekken. Vele ambtenaren komen aan boord. Papieren invullen, stempelen, handtekeningen zetten. Het hoort er allemaal bij. Er schijnt zelfs een hashhond aan boord te komen snuffelen…

 

Maar eerst nog oversteken naar Santiago de Cuba. Dit is in grootte de tweede stad van het land en staat bekend om z’n muziek. Misschien staat de Bueno Vista Social Club wel op de steiger. De oversteek is ruim 100 mijl. We verwachten er dus morgen al aan te komen.

Vanuit Santiago gaan we Cuba vooral over land verkennen. Per trein, bus of misschien wel even met zo’n oude Amerikaanse auto. De komende twee weken zullen we ook even verstoken zijn van internet want dat is in Cuba nog niet zo ingeburgerd. Maar daarna praten we jullie weer helemaal bij en plaatsen we mooie foto’s op de site!

Lees Meer
844 Hits
0 reacties

Cuba in zicht

Cuba,

In tegenstelling tot de oversteek van Aruba naar Jamaica is de oversteek naar Cuba relaxt. Als we Port Antonio verlaten blijkt er heel weinig wind te zijn en zijn we genoodzaakt de motor aan te houden. Zal dit de hele oversteek het geval zijn? Gelukkig niet! Na anderhalf uur komt er een aardig briesje opzetten, net voldoende om de Full Circle met een lekker gangetje door het water te laten glijden. Dit is écht genieten…… We hoeven nog steeds geen vis te vangen. We eten nog steeds van die grote gouddorade. Het laatste stuk ligt in het kleine vriesgedeelte om na aankomst te worden bereid als een soort van kibbeling. Paul’s nieuwe recept. Ik zal het binnenkort op de receptenpagina van Mniekookt zetten. Dat zal nog wel een tijdje duren. We gaan een computervrije periode tegemoet. Daar kun je je beter maar direct bij neerleggen anders ben je constant bezig om plekjes te vinden waar wél internet is en dus ook veel mensen aan het wachten zijn. We hebben dus een inhaalslagje te maken en zullen de komende dagen regelmatig blogs plaatsen over onze avonturen in Cuba van half tot eind Januari. Maar dat terzijde, terug naar de oversteek…. We zijn et zijn 3-en aan boord. Huib is bij ons beiden de helft van de wacht aanwezig. Dan heb je wat afleiding en als je wat klets is de tijd zo voorbij! De wind is de hele nacht prima. ’s Morgens vlak onder de kust van Cuba trekt de wind aan en rollen we de genua wat in. Santiago de Cuba is in zicht! Een prachtig fort op de rotsen is de eerste aanblik. We zijn heel erg nieuwsgierig wat we aan zullen treffen na al die indianenverhalen. Paul roept in zijn beste Spaans de havenmeester op. Hahaha, Norbert de havenmeester heet ons van harte welkom en vertelt ons wat te doen, in perfect Engels!! Het is redelijk druk in de marina en we gaan langzij een schip van een Jamaicaan. Het circus kan beginnen. De rest van de dag zijn we bezig met inklaren en alles wat daar bij hoort hier op Cuba. Nou ja wij hoeven niet veel te doen. De officials komen steeds met 2 personen aan boord en vullen zelf de formulieren in. De beloofde hash-honden komen niet aan boord. Eind van de middag bereidt Paul de beloofde kibbeling en kunnen we van ons aankomstbiertje genieten. Morgen kan het echte Cubaanse avontuur beginnen. Na alle negatieve verhalen …….. de ontvangst is allerhartelijkst!!

 

Lees Meer
1037 Hits
0 reacties

Against the wind

Jamaica,

Na ons bijzondere uitstapje naar de Rio Grande waar we door Captain 109 over de rivier gevaren zijn, zakken we met onze 4 Noorse vrienden de kust van Jamaica af. Heerlijk zeilen met af en toe best wel veel wind. Maar ‘voor’ de wind heb je er niet zoveel erg in en kun je redelijk je tocht plannen.

Met stops in Oracabessa en de baai waar Columbus voor het eerst aan land kwam op Jamaica, Discovery Bay, varen we woensdagmiddag de baai van Montego Bay binnen, door de lokalen ook wel Mo Bay genoemd. Onderweg vangen we onze eerste Gouddorade! We hebben deze soort al zeer regelmatig aan de lijn gehad. Maar nog nooit óp de boot. Zo’n vis is werkelijk door het dolle heen als ie aan de lijn zit en springt soms wel 1½ meter boven het water uit! Ook nu geeft hij zich niet zomaar gewonnen en dan moeten we ‘m ook nog aan boord zien te krijgen! Meestal zijn we ‘m dan al kwijt. Maar met behulp van Lars Frode, ‘onze Noorman’ die met de haak op het zwemplateau staat lukt het dit keer wél en zelfs dan duurt het nog enige tijd voordat deze mooie vis zich gewonnen geeft! Maar lekker dat deze vis smaakt! We eten er met 6 man 2 dagen van!

 

De Noren rijden vrijdag met de taxi van Mo Bay naar Kingston waar hun vliegtuig vandaan vertrekt. We hebben dus een dag met zijn 2. Niet om te relaxen maar om de boot weer op orde te maken en te bevoorraden voor onze volgende gast, Huib.

 

Huib is een echte ‘zeezeiler’ die wel van stoer zeilen houdt. Dus plannen we weer richting Port Antonio te varen. Maar dit keer dus ‘tegen de wind in’, dat wordt dus kruisen. Na 2 dagen een poging te wagen, waarbij we beide keren weer besluiten terug te varen naar Mo Bay omdat de wind met soms wel meer dan 30 knopen om ons hoofd poeiert, besluiten we dinsdag een rustdag te nemen en doen een stranddagje. Huib is intussen ingeslingerd. Woensdag is de wind afgenomen en varen we weer uit. Dit keer lukt het en we komen net met de schemer in Discovery Bay aan. Wat we natuurlijk niet moeten vergeten te melden is dat we wéér een gouddorade vangen. Dit is echt een joekel van een vis. Als we ‘m boven het water uit zien springen geloven we geen van allen dat we deze vis aan boord kunnen krijgen. Maar het lukt! Paul doet de Lars Frode actie op het zwemplateau en slaat de haak dwars door zijn kieuwen heen en hijst de enorme vis aan boord. De duimstok geeft aan een lengte van 158 cm. We schatten in dat ie wel zo’n 15 kg moet wegen! Wauw. Dat wordt de hele week vis eten……. De Jamaicaanse Kustwacht komt als we net hebben geankerd aan boord. Met een groot geweer en wel 4 man stappen ze aan boord. Er volgt wat papierwerk en heel wat vragen……. Om half 9 zitten we eindelijk van de enorme gouddorade (ook wel Mai Mai of Dolphin Fish genoemd) te smullen.

 

De dagafstanden zijn rond de 30 mijl, maar door het kruisen kun je er rustig de helft bij optellen. Dus we redden het steeds net om voor het donker te ankeren, terwijl we toch al om 7 uur uitvaren. Ja dat is het lastige met ‘Against the wind’ varen…….. Soms valt het mee en soms zit het tegen………. We zijn wel een beetje passaatzeilers geworden hoor. LEKKER RELAXT MET DE WIND MEE!!

 

O, ja, heeft iemand nog een lekker receptje voor gouddorade? Hij is nog steeds niet OP!

Lees Meer
1060 Hits
0 reacties

You're doing well Captain 109

Jamaica,

Jamaica, wat een heerlijk eiland. Na de toch wel heftige oversteek vanaf Aruba, varen we na drie dagen wilde zee de prachtige, groene baai van Port Antonio binnen. Bomen overal. Zandstrandjes verscholen in diepe baaien. We zijn weer in de ‘echte’ Carieb…

Port Antonio heeft een rustige, kleine marina en daar achter een gezellig, druk plaatsje. Er wordt van alles op straat verkocht. Vooral veel groente en fruit. We kopen weer van die lekkere grote grapefruits. Heerlijk na vier dagen op zee.

 

Met onze Noorse gasten Lars Frode en Hilde, Tore en Lisbeth, verkennen we de Noordoostkust van Jamaica. Zo bezoeken we onder andere de Blue Lagoon waar de film met Brooke Shields is opgenomen. Die film heb ik overigens nog nooit gezien maar de baai is in elk geval heel mooi. De lokale lekkernij is Jerk Chicken. Kip, gemarineerd met kruiden en geroosterd op een houtvuur. Er is ook een variant Jerk Porc en Jerk Lobster, ook erg lekker. Ik vroeg of de jongen die ons bediende dan ook Jerk heette maar dat was niet zo…

 

De mensen zijn super vriendelijk en willen graag helpen en iets aan je verkopen. Waar mogelijk maken we daar gebruik van. Ze hebben het hier niet breed. Maar de meeste mensen zijn blij. En overal die heerlijke reggae muziek. Ook de klassiekers van Bob Marley worden nog veel gedraaid.

 

En dan gaan we raften! En wel op de Rio Grande. Een geweldige ervaring. Met z’n tweeën op een bamboevlot, bestuurd door onze eigen Captain 109. We zijn eerst stroomopwaarts gebracht met een busje. En dan rustig 8 mijl downstream, door de jungle. We zien veel vogels; de Blue Heron en de White Igrid. Halverwege maken we een stop om te zwemmen en wat de drinken. En dan weer verder. Captain 109 stuurt het vlot behendig tussen de rotsen en de stroomversnellingen door. Hij is zeker al zestig, klein en pezig. Hij doet dit al zo’n dertig jaar… You’re doing well Captain 109. We are glad you’re our Captain!

Lees Meer
1003 Hits
0 reacties

Stir It Up

Aruba - Jamaica,

Maandag 31 december 2012, Paul en Monique halen de laatste boodschappen, Lars Frode, Hilde en ik zwemmen nog 1 maal rond de boot. Om 12.00 uur halen we het anker op en mét champagne en oliebollen verlaten we de baai van Aruba. Bellend met Gaston laten we Aruba achter ons en kiezen het ruime sop. Op naar Jamaica, 500 zeemijlen voor ons, we zijn er klaar voor en kijken er naar uit. Na een uurtje zeilen realiseren we ons dat dit een heftig tochtje gaat worden. Paul merkt op dat we die beloofde 2,5 meter golven hebben gekregen. De wind neemt toe naar 30 knopen, de golven worden hoger en hoger en komen van alle kanten.

En op het moment dat in Nederland de champagne kurken knallen, het vuurwerk de lucht in gaat en 2013 is begonnen draaien wij in shifts van 4 uren en trotseren golven die intussen een hoogte van 4,5 meter hebben bereikt. 24.00 uur Aruba time tellen we af van 10 naar 0, wensen elkaar vluchtig een gelukkig Nieuwjaar, heffen ons flesje water, nemen nog een biscuitje en wisselen van shift. Onder een adembenemende sterrenhemel zeilen wij het nieuwe jaar in. Dinsdagochtend 1 januari 2013, Monique maakt dapper een ontbijt voor ons, terwijl de wind is toegenomen naar 40 knopen. De rest van de dag leven we op biscuitjes, Morokko thee en water en genieten van een diner van cup a soup. Woensdagochtend als de zon weer opkomt zien we de enorme golven naast de boot, een muur van water. Net als de ochtend ervoor besef ik dat het maar goed is dat we in de nacht niet gezien hebben hoe wild de zee is. Maar geen enkel moment voelde het onveilig op deze geweldige boot. Een beter schip dan een Hallberg Rassy 49 kun je je voor zo’n trip niet wensen. Intussen zijn we gewend aan dit ritme en woensdagavond zeilen we over een´ kabbelende´ zee met golven van slechts 2,5 meter hoogte. Met de muziek van Bob Marley op de achtergrond varen we donderdagmiddag 13.45 uur Aruba time de prachtige haven van San Antonio Jamaica binnen. We krijgen een warm welkom op de steiger met Jamaica rum en plaatselijke hapjes. Tezamen met onze nieuwe buren proosten we op het nieuwe jaar en onze aankomst.

En de oliebollen? Die aten we donderdagochtend als ontbijt, vóór de gebakken eieren met spek en de champagne hebben ná ons warme welkom op Jamaica open getrokken.

74 uur op zee, we did it!!!

Groet Petra

Lees Meer
860 Hits
0 reacties