imageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Een bijzonder mens......

San Blas,

Eerste kerstdag, in plaats van bij de San Blas eilanden voor anker, ligt de Full Circle sinds gisteren in de Marina van Colon. Bij de ingang van het Panamakanaal. Straks nemen we het vliegtuig naar Nederland.

Op 23 december in alle vroegte kregen we een telefoontje van mijn zus Els dat mijn vader die nacht was overleden. He? Dat kan bijna niet. 2 dagen ervoor had ik ‘m nog v ia de satteliettelefoon gesproken. En zoals altijd was hij reuze enthousiast en zei ie dat ie zo blij was dat ik belde. Zoals velen van jullie weten, zag mijn vader de laatste tijd bijna niets meer. Iets wat ie verschrikkelijk vond, maar niet liet merken. Maar hij was bij de oogarts geweest en die had ‘m letterlijk een lichtpuntje gegeven! Ze zouden in februari zijn ene oog en in maart zijn andere oog gaan opereren, en er zou grote kans zijn dat ie meer licht in zijn ogen zou krijgen. Wat was ie blij! Met de belofte ‘m met kerst weer te bellen namen we afscheid. Niet wetende dat dit de laatste keer zou zijn dat ik zijn stem zou horen.....

Ja, we hebben het er vaak over gehad. Eén van de keerzijdes van ons zeilende leven. Met Paul zijn moeder van 88 en mijn vader met zijn broze gezondheid weet je dat je op een dag een telefoontje kan krijgen..... En toch kun je je er niet echt op voorbereiden en is de schok groot.

Blij zijn wij dat we niet ergens op de Grote Oceaan dobberen maar dichtbij Panama waren. En binnen een paar dagen in Nederland kunnen zijn. 2 dagen varen en de Full Circle ligt veilig in de haven en wij kunnen haar met een gerust hart achterlaten.

Lief ook alle tekenen van medeleven van zovelen, dat doet ons heel goed. Met de social media van tegenwoordig is een bericht snel verspreid. Fijn ook om te horen dat veel mensen laten weten dat óók zij mijn vader een bijzonder mens vonden. Dat was ie!

Lieve, lieve Paps... Wat zullen we je missen! Dat is niet in woorden uit te drukken... je optimisme, enthousiasme, interesse in alles. Ik ben er heel trots op dat jij mijn vader bent. Dat heb ik gelukkig ook veel kunnen zeggen toen we in oktober en november in Nederland waren.

Je blijft altijd in mijn hart lieverd,

XXXX Monique en Paul ook natuurlijk

Lees Meer
1402 Hits
0 reacties

Zo maar een dag

Bonaire,

Zo maar een dag op de Full Circle…begint om kwart voor 6. Is dat even stom, de wekker een uur te vroeg gezet. Iedereen vroeg wakker en we mogen nog een uur! Ok het is nu kwart voor 7 . Nu voor het echte. De hut uit, bikini aan en een duik nemen. Zo lekker! Dan even haren wassen, afdouchen, insmeren en we zijn er weer. Moon heeft ons ontbijtje al klaar en om kwart voor acht iedereen aan dek en met de kleine boot naar de wal.

We gaan kajakken in de mangrove. Ik ken dit alleen van Expeditie Robinson, ik ben ook echt geen wereldreiziger. Busje haalt ons op en rijdt via de weg en zandwegen langs de echt ‘roze’ flamingo’s, wat zijn ze mooi. Met 8 kajakken en een aardige lieve gids gaan we op pad. Ingesmeerd met zonnebrand en anti-muggen-spul. Samen met Monique, mijn medereizigster zijn we een top koppel. De vaarweg gaat door een tunnel van takken. Het lijkt de Efteling wel. We durven haast niet te praten, we fluisteren, het is hier zo rustig en stil alleen de vogels horen we.

 

We peddelen rustig langs eilandjes en door de mangroves. Dan komen we op een plek waar we kunnen snorkelen. Wat is dit gaaf! Langzaam zwemmen door een mangrove gang en ik stuit op een papegaaivis. Zo mooi rood en groen gekleurd met een soort snavel. Dan wordt ik aangetikt en daar is Porcupine een lugubere lelijke vis maar zo gaaf en hij of zij blijft gewoon waar ie is en zwemt niet weg voor ons. Nog meer vissen volgen, groot en klein. Toch blijf ik een beetje bang. Toch Kapitein Paul maar blijven volgen, je weet maar nooit wat zo’n vis van je wil. Na een half uurtje weer de kajak in en weer naar ‘huis’. Een onwijs leuke pet gekocht met een label. Ik kan nu schilpad WH1202 volgen. Dus een pet voor een goed doel!

 

Terug in kralendijk stappen we weer op de boot. Monique Facebookt alles meteen. Dit is weer en ervaring die we rijker zijn. Een kleine 2 uur later gaan we weer zeilen. Het weer is gelukkig rustiger dan eergister toen ik toch een beetje groen en geel op het dek zat. Heerlijk langzaam gaan we langs de kust, langzaam beginnen de golven te komen. Rustig blijven…

 

Moon staat rustig in haar kombuisje in de pannen te prutten. Wij ruiken de heerlijke luchten al. Wat wordt het dit keer…… De zee wordt heftiger. Even een andere koers varen, zo kunnen we niet eten. En zo zeilen we van de kust af. Roer op automatisch en de boot gaat zijn eigen weg. En dan … daar komt Moon naar boven met…. Loempia’s. Hoe doet ze dat toch? Gewoon met hete saus. Zo lekker….. Heerlijk eten. De boot doet zijn ding, heerlijke muziek en leuke mensen. Is dit vakantie of niet… en je weet de dag is nog lang niet voorbij…. Als ik wil blijf ik schrijven want we varen nu langs klein Bonaire en ook daar schijnt het onwijs mooi te zijn om te snorkelen. En het is nog geen avond. Wat gaat deze brengen? Oh, ja, een revanche met Domino. Zo maar een dag…… of eigenlijk een paar uur!

 

Birgit

Lees Meer
1509 Hits
0 reacties

Een maand geen blogs...

Bonaire,

Van verschillende kanten krijgen we hints als we een tijd niets van ons laten horen. En terecht, een maand geen blog schrijven kan echt niet! Maar we hebben niet stil gezeten en best het een en ander meegemaakt.

 

Met de Hollandse Flottielje aangekomen bij Bonaire, weer heerlijk genieten van dit relaxte eiland met zijn adembenemende onderwaterwereld! Ben de van de Blabber en Frits van de Bella Ciao knutselden met zijn twee op een middagje een reefduiker in elkaar. Een plankje met 2 onafhankelijk van elkaar te bewegen plankjes. Achter de dinghy hangende kan je zo snel diep duiken en zo varende langs het rif is dat fantastisch!

 

Al snel kwam Nadine aan boord een dochter van goede vrienden van ons. Zij wist in januari al dat ze naar ons toe wilde komen en eindelijk na lang aftellen stapte ze aan boord! Een paar dagen later gevolgd door Monique (oud collega van mij). Na een dagje zeilen en een paar dagen toeren in de pick-up over het eiland waagden we de oversteek naar Curaçao. Zowel matroos Jonker (Nadine) als matroos Koopmans (Monique) hielden zich als echte zeelui.

 

Aangekomen in het Spaanse water op Curaçao werkte de keerkoppeling niet echt naar behoren. Nog een laatste bochtje varen kreeg ik de opdracht van Paul direct het anker te laten zakken. Er zat geen vooruitgang meer in de boot en er stond een aardig briesje.

 

Ton van zeiljacht True Blue zag ons jumpte in zijn dinghy om ons het laatste stukje te trekken. Heel karwei hoor, zo’n 20 ton te slepen!

 

En geluk bij een ongeluk, we kenden Ton. Hij is dieselmonteur en we hadden hem al eerder voor een klusje aan boord gehad. Met matroos Jonker & Koopmans toog ik de volgende ochtend naar Willemstad om in te klaren terwijl Paul & Ton aan de keerkoppeling gingen klussen. Paul & Ton hadden eerder het defect geconstateerd dan wij ingeklaard waren. Jammer was alleen dat het onderdeel besteld moest worden (in Europa). Samen met de douane procedures heeft dit toch een behoorlijke tijd in beslag genomen. Met onze matrozen hebben we helaas niet meer kunnen zeilen. Maar een paar leuke tochtjes over het eiland gemaakt, gesnorkeld bij het ‘Tugbootje’, gechilled by een luxe beachclub Papagayo en matroos Jonker heeft zelf gezwommen met dolfijnen! Bijzondere beesten zijn dat toch!

Lees Meer
1370 Hits
0 reacties

Bijzonder weerzien

Curaçao,

In mei van het jaar zouden we elkaar weer gaan zien. We keken er ontzettend naar uit. Maar de ‘baas’ van Tom gooide roet in het eten. En zoals altijd…. Werk gaat voor pleziertjes werd ons weerzien in mei afgeblazen maar wel met de belofte rond augustus te herkansen!

En ja, ondanks de keerkoppelingperikelen, dat kwam eigenlijk ’best goed uit’, zagen we elkaar op Curaçao in plaats van Bonaire!

 

Waar gaat dit allemaal over …… denken verschillende lezers…. Tom & Marieke zijn onze zeilvrienden van zeiljacht de IImpuls waar we verleden jaar heel veel mee opgetrokken zijn. Helaas door omstandigheden hebben zij hun reis af moeten breken en de IImpuls achter moeten laten op Curaçao…..

 

Reuze spannend voor Tom & Marieke om weer naar de Carieb te gaan. Hoe zou het gaan en in wat voor staat zouden zij de IImpuls aantreffen? Alles bleek ‘mee te vallen’. Na een hartelijk, gezellig en emotioneel weerzien voelde het weer als vanouds. In de kuip van de IImpuls leek er niet bijna een jaar tussen te zitten. Heerlijk om onze zeilmaatjes weer in de armen te kunnen sluiten. En wat gebeurd er toch veel in een jaar! Gelukkig hebben we ‘even’ de tijd om bij te kletsen en bij te Domino-en en bij te Scrabbelen. Tom & Paul worden zelfs uitgedaagd door Curaçao-enaren om Antilliaans te Domino-en, met toch heel andere regels dan wij hanteren!

 

We eten gezellig samen en maken leuke uitstapjes en ondertussen nemen Tom & Mariek de hele IImpuls onder handen! Dat is toch niet echt vakantie houden? Maar het geeft wel een goed gevoel. ’s Morgens schoonmaken en opruimen en ’s middags erop uit!

 

Nou zouden Tom en Marieke nu al op de Pacific zitten en ze waren daar echt supergoed op voorbereid. We hadden al hints gekregen om geen kaarten en pilots van dit gebied te kopen…. En vooral geen boemboes te kopen. De IImpuls was al erg goed bevoorraad! We hebben heel wat heen en weer moeten varen om alles aan boord van de Full Circle te krijgen…..

 

Complete reorganisatie aan boord van de Full Circle maar het is gelukt!

 

De vakantie van onze zeilvrienden was veel te snel voorbij. Maar we hebben genoten om weer ‘even’ met jullie op te trekken en van jullie optimisme, humor en gezelligheid te genieten. Jullie zijn bijzondere mensen. Het afscheid is niet voor lang. In oktober komen wij voor ‘vakantie’ naar Nederland, waar we elkaar zeker weer zullen zien!

 

En bij elke maaltijd zit er bijna een snufje IImpuls bij. Dus we denken iedere dag aan jullie!

Lees Meer
1422 Hits
0 reacties

Hollands flottielje van Grenada naar Bonaire

Grenada - Los Roques - Aves - Bonaire,

Het is Hurricane Season in de Carieb en dat betekend wegwezen voor de zeilers. Globaal zijn er dan twee opties; naar het Noorden of naar het Zuiden. Kies je ervoor om Noordwaarts te gaan dan verlaat je de Carieb en dan ga je bijv. de Amerikaanse Oostkust verkennen. Of via de Azoren terug naar Europa. Ga je Zuidwaarts dan kun je lekker in de Carieb blijven zeilen mits je globaal onder de 12e breedtegraad blijft.. Wij kozen voor de laatste optie en wij niet alleen. Bij Grenada vormde zich een Hollands flottielje. Met Frits en Reinhilde van de Bella Ciao was er al een afspraak gezamenlijk een etappe te zeilen. En Ben en Ingrid van de Blabber en Loud en Marlène van de Rafiki sloten zich er graag bij aan. Met onze gasten Debora en Ella, die beiden dol op zeilen zijn, aan boord verlieten we met vier boten Grenada. Bonaire is dan nog een kleine vierhonderd zeemijl. Maar onderweg lag er veel moois op ons pad. Veel kleine eilandjes met bountystranden en prachtige riffen met mooie vissen. Die eilandjes behoren tot Venezuela. En juist dit land heeft een behoorlijke reputatie van onveiligheid. En dat is er met de switch van Chavez naar Maduro nog niet beter op geworden. Reden te meer om met meerdere boten gelijk op te varen. Ja, en zeilers maken er dan al gauw een wedstrijdje van en dus werden meerdere keren de parasailors, spinnakers, halfwinders en gennakers gehesen. We hebben op vele mooie plekken geankerd.

Blanquilla: vis geruild met de lokale vissers tegen rum en sigaretten. Daar met de hele bubs de Cobb BBQ’s aangestoken en de verkregen vis daarop geroosterd. Iedere boot had daarbij nog iets lekkers meegenomen. Zodat we een heerlijk samengestelde maaltijd hadden. De volgende dag te voet het eiland verkend. Natuurlijk veel te weinig water mee genomen. Op de dag van vertrek nog aan de andere kant van het eiland een snorkelstop gemaakt en echt waanzinnig mooi gesnorkeld. Daar bovendien de eerste grote Barracuda’s van deze trip gespot!!

 

Los Roquos: ja we zijn er al meerdere malen geweest en het blijft een fantastisch zeilgebied. Zoveel mooie ankerplekken en alles is zo fotogeniek door de intense kleuren. Dank zij Frits en Reinilde van de Bella Ciao nog meer mooie plekjes ontdekt en natuurlijk weer heerlijke sushi gegeten op Grande Roque. Ook de Mojito’s hebben we ons goed laten smaken vooral op Crasquis daar heb je gezellige lokale strandhutjes met lekker lokaal eten. En weer prachtige snorkelplekken. Met de dinghys tussen de riffen door varen. Ankertje overboord en je waant je in een aquarium, prachtig! Twee nachten mooi gezeild onder de volle maan. De grootste barracuda van deze trip gespot op Aves waar we ook de red footed boobies (dit zijn vogels) hebben bewonderd. Regelmatig borrelen op de ene boot dan weer eten op de andere dan worteltjestaart eten op onze boot omdat Monique d’r vader (Pa Knijn) jarig was. Dan werd er weer een vis gevangen die in een sushirol eindigde! Kortom, het was een prachtige tocht van twee weken door een bijzonder gebied. Twee weken ook verstoken van wifi en internet. Maar ach, dat halen we op Bonaire wel weer in!

Lees Meer
1279 Hits
0 reacties