imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

"Hello Mister!"

Zoals met de meeste, eigenlijk alle tropische reizen die je vanuit Nederland maakt, Zonsopkomst bij Floresheb je minimaal 1 vlucht nodig om op je warme vakantiebestemming te komen.Voor Marieke & Michel waren dat er 3 dit jaar. Ja, u leest het goed, 3 ja!

We vertrokken op donderdag 9 juli voor een 30 uur durende reis richting Kupang, Indonesië op weg naar een nieuw avontuur op de "Full Circle" tezamen met gast zeilster Jane en natuurlijk het befaamde zeilduo Paul en Monique.

De route loopt voor de komende 3 weken van Kupang naar Lombok, wat een Leuke kinderenafstand van ongeveer 500 zeemijlen is. Dit betekent veel varen en dus veel genieten! Om de nog wat onwennige zeebenen van de drie extra gasten goed op de proef te stellen, werden de zeilen gehesen en de boot klaar gemaakt voor een zeiltocht van maar liefst 100 mijl. We begonnen in de namiddag en spotten na niet al te lange tijd dan ook al eerste dolfijnen, welke een tijdje voor de boeg uit bleven spelen. Daarna doken we al zeilend de nacht in. Rond de klok van 11 uur in de ochtend arriveerde we op "Kroko-Atol", waar je op z'n minst de associatie met krokodil niet kunt missen. De eerste flinke etappe (met een behoorlijk wind) hebben we overleefd zonder het vullen van de bekende papieren vliegtuigzakjes. De extra bemanning is bij deze dus zeewaardig verklaard!

Het atol gelegen tussen mooie eilanden, een parelwitte zandbank en in de verte een Vulkaan bij Floresmooie vulkaan, gaf ons een rustige en stabiele omgeving om even bij te komen van de eerste 100 mijl. Eenmaal het anker uit zijn we met het bijbootje het oogverblindende witte zandbankje gaan verkennen (zie foto) om daarna de eerste snorkel-activiteiten te verrichten, waarbij het mooie rif en de even prachtige vissen allemaal uitvoerig Jippiebekeken werden. Geen krokodil te bekennen, dus we konden met alle ledenmaten lekker aan de borrel!

De volgende ochtend het anker op en met een ruime 16 knopen wind, voeren we richting de volgende ankerplek. Jawel er kon weer gevist worden. Immers voeren we weer 30 mijl door ons eigen avondeten. Hoe moeilijk moest het zijn om met de een hele dag tijd om te vissen, een verrukkelijk stukje zeebanket uit deze tropische plas te vissen. Het bleek weer eens niet gemakkelijk. Visstand dag 1: Nul punt nul.

Indonesische vrouwDe tweede ankerplek: Taudung Sedung betrof een kalme baai met kristalhelder water. Bij aankomst kregen we aan alle kanten een luidruchtig onthaal door de lokale bevolking die in bootjes en kano's voorbij voeren. "Hello Mister, Hello Mister" was vrijwel al het Engels wat jong en oud op ons afvuurde. Vriendelijke licht terughoudende mensen keken hun ogen uit en vroegen soms toch maar voorzichtig om een dingen als duikbrillen, waarvoor we wat fruit retour kregen. Lekker!

De volgende ochtend zijn we met het bijbootje naar het eiland gevaren om te kijken of er nog wat groente en fruit te verkrijgen was. Een vriendelijke jongeman, wiens Engels op en top was, heeft ons rondgeleid op het eiland en met wat fruit in onze zakken maakte we ons op voor een race tegen zonsondergang richting de volgende baai, Wodong. De hengel kon weer uit maar wederom wilde die lekkere tropische smakelijke waterademende zwemmers niet aan de haak geslagen worden. Dit werd gelukkig al voorzien en de gekochte "red Michel schrijft zijn blogsnapper" van een vissertje smaakte ook verrukkelijk.

We maken ons op om morgen de bekende Kelimutu kraters te gaan bekijken. Vroeg uit de veren voor een lange mooie dag!

Uiteraard volgt er later meer nieuws uit het mooie Indonesië!

Tekst:  Michel

Foto's:  Marieke

Azië........ Aankomst in Indonesië!
Finding Nemo, kleine en grote geluksmomenten in In...

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 19 mei 2019

Captcha afbeelding