imageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Formuliertje zus, stempeltje zo......

Het inklaren van de Full Circle met crew en bemanning is nogal eens een hoop gedoe. Na Cuba en Indonesië zijn we op zich wel wat gewend. Net een gevangenisMaar Sri Lanka spant misschien wel de kroon. Nog twee mijl buitengaats leg ik een eerste contact via de marifoon. 'Galle Port Control, this is sailing yacht Full Circle'.  Er komt een reactie en er wordt gevraagd naar onze diepgang, lengte, tonnage, etc. Relevante informatie die allemaal al via de email aan de agent ter plaatse is verstrekt. Er wordt een ankerplaats aangewezen. We mogen liefst drie uur wachten op een eerste controle door de Sri Lankaanse marine. Met vier blauwe uniformen aan boord gaan we ankerop en varen de marina binnen. Een soort vierkante, betonnen bak met water waar de golven naar binnen lopen. We zijn een uur bezig om de boot fatsoenlijk af te meren. Vervolgens krijgen we een Health Officer aan boord in een smetteloos wit pak. Formuliertje zus, formuliertje zo, stempeltje hier, stempeltje daar. Nog een kopietje van de crewlist. Eindelijk klaar. Vervolgens de Customs Officer. Formuliertje zus, zo. Stempeltje hier, daar. Of we een kast hebben waar de drank in kan en die dan verzegeld kan worden? Ja, nou wordt het leuk. 'Do youAan de poort have any compliments for the Customs Officer' vraagt de agent die het allemaal wat begeleid. Ik versta 'complains' en wil al losgaan. Maar het is de bedoeling dat we de man een cadeautje geven! Voor dit doel hebben we een aantal Delftsblauwe klompjes aan boord, van de Xenos. Hij vindt het mooi maar durft vervolgens ook nog om een fles wijn te vragen... Ja, mooi niet dus. We maken geen vrienden bij de douane. Daarna nog de Immigration Officer. Zelfde verhaal. Formuliertje zus, zo, nou ja je kent het wel. Nog een klompje er tegenaan. Klaar.
Klaar? Het begint pas!
Full Circle in Galle PortOp de oversteek hebben we al wel 300 ltr. diesel verstookt. Die moeten we aanvullen. Net als drinkwater, groenten, fruit, bier. Alles moet dus steeds langs de douane. Het terrein is afgesloten met een hek en een poort. 't Is net een gevangenis. We hebben pasjes die we elke keer weer moeten laten zien.
Enthousiast als ik ben rij ik de volgende morgen met een tuktuk naar de benzinepomp. Onderweg scoren we nog twee extra jerrycans. Met 75 ltr. kom ik terug bij de poort. Nee, dat gaat zo maar niet. Dat moet via de agent. Of je moet de douane omkopen. Dat doen we dus echt niet. Nee, dan support ik liever die vriendelijke en behulpzame tuktuk jongens. Na veel discussie, agent bellen, dreigen met ambassade (daar hadden Italiaanse zeilers succes mee gehad) krijgen we de jerrycans uiteindelijk mee naar binnen. Maar ja, dat is nog geen 300 ltr.
Maar verder is Galle een leuke stad en zijn de curries en roti heerlijk. En op douanemensen na is iedereen heel vriendelijk en behulpzaam. Komende week de theeplantages maar eens bekijken. Komt die diesel later wel.

Knalle naar Galle
KLM Blauw - Dochter - Klusjes