imageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2017 over de Indische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

Een bijzonder mens......

San Blas,

Eerste kerstdag, in plaats van bij de San Blas eilanden voor anker, ligt de Full Circle sinds gisteren in de Marina van Colon. Bij de ingang van het Panamakanaal. Straks nemen we het vliegtuig naar Nederland.

Op 23 december in alle vroegte kregen we een telefoontje van mijn zus Els dat mijn vader die nacht was overleden. He? Dat kan bijna niet. 2 dagen ervoor had ik ‘m nog v ia de satteliettelefoon gesproken. En zoals altijd was hij reuze enthousiast en zei ie dat ie zo blij was dat ik belde. Zoals velen van jullie weten, zag mijn vader de laatste tijd bijna niets meer. Iets wat ie verschrikkelijk vond, maar niet liet merken. Maar hij was bij de oogarts geweest en die had ‘m letterlijk een lichtpuntje gegeven! Ze zouden in februari zijn ene oog en in maart zijn andere oog gaan opereren, en er zou grote kans zijn dat ie meer licht in zijn ogen zou krijgen. Wat was ie blij! Met de belofte ‘m met kerst weer te bellen namen we afscheid. Niet wetende dat dit de laatste keer zou zijn dat ik zijn stem zou horen.....

Ja, we hebben het er vaak over gehad. Eén van de keerzijdes van ons zeilende leven. Met Paul zijn moeder van 88 en mijn vader met zijn broze gezondheid weet je dat je op een dag een telefoontje kan krijgen..... En toch kun je je er niet echt op voorbereiden en is de schok groot.

Blij zijn wij dat we niet ergens op de Grote Oceaan dobberen maar dichtbij Panama waren. En binnen een paar dagen in Nederland kunnen zijn. 2 dagen varen en de Full Circle ligt veilig in de haven en wij kunnen haar met een gerust hart achterlaten.

Lief ook alle tekenen van medeleven van zovelen, dat doet ons heel goed. Met de social media van tegenwoordig is een bericht snel verspreid. Fijn ook om te horen dat veel mensen laten weten dat óók zij mijn vader een bijzonder mens vonden. Dat was ie!

Lieve, lieve Paps... Wat zullen we je missen! Dat is niet in woorden uit te drukken... je optimisme, enthousiasme, interesse in alles. Ik ben er heel trots op dat jij mijn vader bent. Dat heb ik gelukkig ook veel kunnen zeggen toen we in oktober en november in Nederland waren.

Je blijft altijd in mijn hart lieverd,

XXXX Monique en Paul ook natuurlijk

Zo maar een dag
Al schuttend naar ons nieuwe hoofdstuk

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
dinsdag 14 augustus 2018

Captcha afbeelding