imageimageimageimageimageimageimageimage
imageimageimageimageimageimageimageimage

Full Circle Blog

De Full Circle vaart in 2019, na een wereldreis van ruim 8 jaar weer naar 'huis' via de atlantische oceaan. Lees de avonturen van Paul & Monique en hun gasten.

600 KM in een 30 jaar oude Lada

Cuba - Niquero,

De boot ligt veilig in de haven van Santiago de Cuba, afgemeerd aan betonijzer dat uitsteekt! Er zijn twee pontons waar je aan af kunt meren. Eén is keurig opgeknapt na het passeren van orkaan Sandy en heeft mooie bolders en zelfs elektriciteit. Dat laatste hebben wij niet nodig en afmeren aan de wal die ‘minder luxe’ is, is goedkoper. Het is de hoogste tijd om Cuba te gaan verkennen. Noel rijdt ons 3-en, Huib onze gast en wij, met zijn 30 jaar oude Lada naar het centrum van Santiago. Eerst maar eens geld wisselen. Harde Euro’s voor CUC’s en Pesos. We krijgen voor 1 Euro ongeveer 1,3 CUC en vervolgens weer 24 Pesos voor een CUC. De CUC’s zijn internationaal inwisselbare Pesos. Als toerist moet je hier mee betalen in restaurants, hotels, winkels en ook het havengeld moet in CUC’s worden betaald. De Cubanen zijn er tuc op en doen van alles om deze CUC’s te bemachtigen. Alleen daarmee kunnen ze dure (import) artikelen kopen. Met CUC’s in mijn ene broekzak en Pesos in gaan we de stad in. Daar is van alles te zien en te koop. Op veel plaatsen, zowel buiten op straat als bij restaurants wordt muziek gemaakt! Erg leuk allemaal. We bekijken ook de kazerne van Moncado. Hier heeft Fidel in ’53 zijn eerste poging ondernomen om het regime van Battista omver te werpen. Het mislukte. Fidel overleefde het maar ging wel voor 2 jaar de gevangenis in. We bekijken de tentoonstelling en krijgen een beter beeld. Verder bezoeken we het carnavalmuseum en natuurlijk het Museo del Ron. De drankvoorraad van de Full Circle wordt hier in Cuba goed aangevuld. De rum is goed en best goedkoop. We wandelen verder door de stad. Op een plein wordt domino gespeeld en schaak. Overal worden refresco’s (vruchtensap), koffie, pizzapuntjes, broodjes verkocht, pindakoeken zijn mijn favoriet. En dat alles voor een paar Pesos. Het straatbeeld wordt verder bepaald door vrachtwagens die als bus worden ingezet (waar heel veel mensen in kunnen), oude Amerikaanse auto’s, bici taxi’s en taxi scooters. ’s Avonds worden we op straat gepasseerd door een meisje met een gitaar op haar rug. Ze spreekt ons aan en vraagt of we ergens willen eten met Cubaanse muziek. Dat willen we wel. Ze brengt ons naar een leuk lokaal restaurantje, ergens drie hoog. Zélf speelt zij op haar gitaar en zingt liedjes over Cuba en over ‘El Commendante’. Dat is dus Che Chevarra, nog altijd populair hier. We kopen haar CD als herinnering, wat een bijzondere ontmoeting.

De volgende dag gaan we met zijn 3-en op pad in Noel zijn Lada voor een tocht van 2 dagen. Aanvankelijk was het plan om een auto te huren, maar dat is hier vrij kostbaar. Bovendien zijn de wegen niet al te best en slecht bewegwijzerd. Nu verdient Noel wat aan ons en hebben we nog een gids ook! Maar zijn auto is wel een rammelbak. Het is een wonder dat de Cubanen dit allemaal in beweging houden. In de bodemplaat zit een scheur van zo’n 10 cm. Ik zie de straat onder ons voorbij schieten. Bij elke stop wisselen we van plaats. De achterbank is doorgezakt dus je zit wat scheef. Noel wijst ons op de vele omgewaaide bomen. Een gevolg van orkaan Sandy die eerst over Jamaica trok en vervolgens het oosten van Cuba aandeed. Via Bayamo, de stad waar de Padre di Patria van Cuba woonde, Manuel Cespedes, rijden we naar het westen. Boven de weg hangt smog van de vele vrachtwagens. De brandstof hier is ook niet zo schoon. Paard en wagen is hier een veel gebruikt vervoermiddel. Onderweg veel velden met suikerriet en fabrieken om dit te verwerken. Suiker is na rum (wat weer van suikerriet wordt gemaakt) een product wat in overvloed wordt geproduceerd. Naast het toerisme het enige exportproduct. We overnachten in een klein hotelletje in Niquero. Hier is Fidel Castro met onder andere Che Chevarra met het schip de Granma aan land gekomen voor de coup die uiteindelijk wel zou lukken. In ’59 was de revolutie een feit. ’s Avonds eten we in een eenvoudig eethuisje. Het enige wat er op de kaart staat is een broodje hamburger met een glas citroenlimonade. Dat voor 3 per persoon! Het smaakt lekker! Ja, het is een vreemd land. Als je als Cubaan niet in contact komt met buitenlandse bezoekers, valt het niet mee iets te verdienen. Wat opvalt is dat veel Cubanen goede, vaak moderne kleding dragen. Noel vertelt dat veel Cubanen familie in het buitenland hebben. Ruim 2 miljoen Cubanen zijn in de afgelopen jaren gevlucht. Vooral naar de VS. Zij sturen geld en kleding op. Op de weg terug zijn we ergens langs de weg een stoel staan met tomaten en bananen erop. Iedereen probeert wat te verkopen. Noel wil ook wat meenemen en wij ook. We kopen de hele voorraad op. Het kost niet veel dus ronden we flink naar boven af. Vanavond eten we verse tomatensoep met ui en knoflook!

 

Buena vista en Cuba Libre
De H van Havana Hemingway en Hee Hallo

Reacties

 
Nog geen reacties
Reeds Geregistreerd? Hier Aanmelden
Gast
zondag 26 september 2021

Captcha afbeelding